Pages

slokez Apple, slokez Google, slokez Microsoft, slokez Bing, slokez alexa

Monday, January 31, 2011

கேபிளின் கதை-2

2 கேபிள் டிவி உருவான கதை.
வீட்டிற்கு வீடு விடியோ கேசட் டெக் பிரபலமாகி, கலர் டிவி இருந்தால் டெக்கும் ஓர் அத்யாவசியமான விஷயமாய் போய்விட்டிருந்த காலம். வீடியோ கேசட் வாடகைக்கு விடும் தொழில் செய்து கொண்டிருந்தவர்கள் எல்லாரும் மிக செழிப்பாக வியாபாரம் நடந்தி கொண்டிருந்த நேரத்தில் ஒரு செய்தி காதில் விழுந்தது. அமெரிக்காவிலிருப்பது போல கேபிள் ஒயரின் மூலமாய் படம் காட்டப்படும் டெக்னாலஜி இந்தியாவுக்கு வரப் போகிறது என்று. ஏற்கனவே பம்பாயில் ஆரம்பிக்கப்பட்டு பெரும் பரபரப்பு ஏற்பட்டிருப்பதாகவும் செய்திகள் வர ஆரம்பித்தது.

திருவான்மியூரில் ஒரு கம்பெனியில் சூப்பர்வைசராய் வேலைப் பார்த்துக் கொண்டே, சென்னையில் முக்கியமில்லாத ஒரு இடத்தில் பரபரப்பாக வீடியோ கேசட் நூலகம் வைத்து வியாபாரம் செய்து கொண்டிருந்த சூரியாவாகிய எனக்கு மிகப் பெரிய ஆர்வத்தை எழுப்பியது. இம்மாதிரியான டெக்னாலஜி விஷயங்களில் எல்லாம் எனக்கு பெரிய ஆர்வம் உண்டு. உடனே இதை பற்றிய விஷயங்களை தேட ஆரம்பித்தேன்.
கேபிளின் ரிஷிமூலம்
இன்று அமெரிக்காவின் 90 சதவிகித மக்கள் கேபிள் டிவி பார்க்கிறார்கள். கிட்டத்தட்ட நூறு மில்லியன் இணைப்புக்கள் இருக்கும் என்கிறார்கள். 1948ல் அமெரிக்காவில் உள்ள பென்சிலேனிவியா மாநிலத்தில்தான் முதல் முதலாக கேபிள் டிவி என்கிற முறையை வைத்து ஒளிபரப்ப ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.

அதற்கு காரணம் மலைகளால்
சூழப்பட்ட, மாநிலமாக இருந்ததால், அமெரிக்க நேஷனல் ப்ராட்காஸ்டிங் ஒளிபரப்பு செய்யும் நிகழ்ச்சிகளை தெளிவாக பெற முடியவில்லை. அதற்காக் அங்கிருந்த மக்கள் மிக உயரமான ஆண்டனாக்களை வைத்து சிக்னல்களை பெற முயற்சி செய்தார்கள். நாம் இலங்கை கூட்டு ஸ்தாபனத்தின் ரூபாவாஹினியை பிடிக்க செய்த முயற்சி போலத்தான்.

இப்படி கஷ்டப்பட்டு சிக்னல் பெற வேண்டியிருந்தாலும் பெருவாரியான மக்களுக்கு தெளிவான படம் கிடைக்கவில்லை. அப்போது தான் ஜான் வால்சனுக்கும், மார்கெரெட் வால்சனுக்கு ஒரு யோசனை வந்தது. ஏன் நான் ஊரில் உள்ள ஒரு உயரமான இடத்தில் நல்ல பெரிய ஆண்டனாவை வைத்து சிக்னல் பெறக்கூடாது என்று. இந்த யோசனையை செயல்படுத்த துவங்கினார்கள்.

ஜான் வால்சன் மற்றும் மார்கெரட் வால்சன் நடத்திய சர்வீஸ் எலெக்ட்ரிக் கம்பெனி என்ற நிறுவனம் தான் முதன் முதலில் பென்சிலிவேனியாவில் உள்ள மஹாநோய் எனும் நகரத்தில் உள்ள மக்களுக்கு கேபிள் மூலம் சிக்னல்களை கொடுக்க ஆரம்பித்தார். இவர்களுடன் மில்டன் ஷாப் என்பவர் சேர்ந்து அதற்கான கோஆக்ஸில் கேபிள்கள், சிக்னல் பூஸ்டர்களை கண்டுபிடித்து இத்தொழில் மேலும் உறுதிபட உழைத்தார்.

மலைநகரங்களில் சிக்னலுக்காக ஆரம்பிக்கப்பட்ட கேபிள் டிவி கொஞ்சம், கொஞ்சமாய்1950களில் ஒவ்வொரு ஊர்களிலும் சின்ன, சின்ன ஆட்கள் கேபிள் ஆப்பரேட்டர்களாக உருவாகி, சில நூறு மைல்களுக்கு அப்பால் உள்ள மாநிலங்களில் தெரியும் சேனல்களை நேனஷனல் ப்ராட்காஸ்ட் நெட்வொர்கை தவிர குவாலிட்டி நிகழ்ச்சிகளை கொடுக்கும் சேனல்களை பெரிய பெரிய ஆண்டனாக்களை ஒரு சேர வைத்து ஒளிபரப்பு செய்ய ஆரம்பித்தார்கள். அந்த காலத்தில் மாதம் 3$ சர்வீஸ் சார்ஜ் வாங்கிக் கொண்டு ஒளிபரப்ப ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.
கேபிளின் கதை
இப்படி கேபிள் தொழிலை பற்றி படிக்க ஆரம்பித்தவுடன் என்னுள் இன்னும் வேகம் ஆரம்பித்தது. மேலும் இதை பற்றி யாரிடம் கேட்பது என்ற தேடல் ஆரம்பமானது. மெல்ல இதன் தொழில் நுட்பம் இந்தியாவில் இருக்கிறதா? என்று விசாரிக்க ஆரம்பித்த போது, பம்பாயில் ஏற்கனவே ஆரம்பிக்கப்பட்டுவிட்டதாக சொன்னார்கள். இத்தொழிலை ஆரம்பிக்க என்ன முதலீடு வேண்டும்? என்ன என்ன விஷயங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற எதுவும் தெரியாமல் மேலும் சில மாதங்கள் இது பற்றி படித்துக் கொண்டும், பம்பாயில் இருக்கும் என் நண்பர்களிடத்தில் போனிலோ, அல்லது நேரில் வரும் போது அவர்கள் இருக்கும் ஏரியாவில் கேபிள் டீவி ஆரம்பிக்கப்பட்டுவிட்டதா? என்றெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருப்பேன். அப்போது தான் பம்பாயில் கேபிள் ஆக்டபஸ் தன் ராட்சஸ கரங்களை விரிக்க ஆரம்பித்திருந்த நேரம்.

மெல்ல தன் கரத்தினை இந்தியாவின் மற்ற முக்கிய நகரங்களான டெல்லி, கல்கத்தா, சென்னை என்று படர ஆரம்பித்தது. எப்போதுமே சென்னை மட்டுமில்லாது தெற்கு இந்தியாவில் ஒரு பழக்கம் உண்டு. எந்த ஒரு புது விஷயம் வந்தாலும் அதில் மிகப் பெரிய ஈடுபாடு காட்டமாட்டார்கள். பழைய விஷயங்களையே விட்டு வெளியே வர மிகவும் யோசிப்பார்கள். அதனாலயே தான் பெரும்பாலான இந்திய நிறுவனங்கள் தங்களது தயாரிப்புகளை தெற்கில் முதலில் மார்கெட் செய்வார்கள். கன்சர்வேட்டிவான இந்த மார்கெட்டில் ஒரு சிறிய அளவு மாற்றம் தெரிந்தால் நிச்சயம் அகில இந்திய அளவில் வெற்றிக்கான உறுதி கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை இன்றளவில் மார்கெட்டிங் துறையில் உள்ளவர்கள் நம்பும் விஷயம்.

சினிமா மோகம் அதிகம் உள்ள மாநிலமான ஆந்திராவில் சூடு பிடிக்க ஆரம்பிக்க, மெல்ல சென்னையிலும் காலெடுத்து வைகக் ஆரம்பித்தது. அடடா.. நாம் எதிர்பார்த்த தொழில் புரட்சி ஆரம்பிக்கப் போகிறது என்று உற்சாகத்துடன் பணம் கொஞ்சம் புரட்டி ஆரம்பிப்பதற்குள் உன்னை பிடி என்னை பிடி என்றிருக்க, அதற்குள் சென்னையில் முக்கியமான திருவல்லிக்கேணி, வடசென்னை போன்ற நெருக்கமான மக்கள் தொகையுள்ள ஏரியாக்களில் தெருவுக்கு ஒன்றாய் கேபிள் டீவி முளைக்க ஆரம்பித்த நேரத்தில் நானும் தைரியமாய் சுமார் ஐம்பதாயிரம் ரூபாய் தயார் செய்து கொண்டு களமிறங்கினேன்.

சென்னையின் எலக்ட்ரானிக் மார்க்கெட்டான ரிச்சி தெருவில் சாதாரண கேசட் கடைகள் எல்லாம் மெல்ல அடுத்த வியாபாரமான கேபிள் டீவி உபகரணங்கள் விற்க ஆரம்பித்துக் கொண்டிருந்த நேரம். இதற்குள் நண்பர் ஒருவர் பம்பாயிலிருந்து வந்து வடசென்னை ஏரியாவில் கேபிள் டீவி கட்டுப்பாட்டு அறையை நிர்ணையிக்க வந்த ஒருவருடன் வேலை பார்த்து அவர் கொஞ்சம் விஷயம் தெரிந்த டெக்னீஷியனாய் உருவாகியிருந்தார். நானும் அவரின் உதவியுடன் கேபிள் டீவி ஆரம்பிப்பது என்று முடிவு செய்து என் வீடியோ கேசட் கடையின் அருகில் புதிதாய் கட்டப்பட்டு, 250 குடியிருப்புகளை கொண்ட வளாகம் இருந்தது. ஒரே இடத்தில் நிறைய குடியிருப்புகள் இருப்பதால் இத்தொழிலை ஆரம்பிக்க சரியான இடம் என்று முடிவெடுத்தேன். ஏற்கனவே அங்கிருந்த அசோசியேஷன் முக்கியஸ்தர்கள் எனக்கு தெரிந்தவர்களாகவும், என்னுடய வீடியோ கடை வாடிக்கையாளர்களாகவும் இருந்ததால் அவர்களிடம் சென்று இம்மாதிரியான புதிய டெக்னாலஜி வரப் போகிறது என்றும் அதை உங்களை போன்ற அப்பர் மிடில் க்ளாஸ் மக்களால் தான் ஆதரவு தெரிவித்து போற்ற முடியும் என்று பேசி அங்கு கேபிள் டீவி ஆரம்பிக்க அனுமதி கேட்டேன். அவர்களூம் இரண்டொரு நாளில் மற்றவர்களுடன் கலந்து பேசி சொல்கிறோம் என்றார்கள். அந்த நாளும் வந்தது. அவர்களும் ஒரு சில கண்டீஷன்களோடு சரி என்று சொன்னார்கள். ஆனால் அப்போது தெரியவில்லை அந்த கண்டீஷன்கள் எல்லாம் என் கால் கட்டுக்கள் என்று.
கேபிள் சங்கர்

Body modification

Nyt pyytäisin teiltä vinkkejä ihanat lukijani. Olen jo pidemmän aikaa himoinnut itselleni microdermal-lävistyksiä (implantteja). Olen etsinyt internetistä tietoa asiasta, mutta haluaisin kuulla ihmisten henkilökohtaisia kokemuksia esimerkiksi: mihin laitoit kyseisen "lävistyksen", paljonko maksoi, sattuiko, missä laitoit jne.

Tässä hieman infoa suoraan netistä:
Microdermal on lävistyksen ja implantin välimuoto, joka kulkee ihon alla vain n. 0,5-1 cm pituudelta ja se kohoaa yläs ihosta yhdestä reiästä n. 2-5 mm korkeuteen.
Ulospäin on näkyvissä pieni pallo, laatta tai esim. pyöreä 'lautanen'. Toimenpide on suhteellisen nopea ja tehdään joko dermal punc - työkalulla tai perusneulalla tai molempia käyttäen. Parantumisaika vaihtelee huomattavasti, mutta kokonaisparantumisajaksi on arvioitu 2-6 viikkoa, hieman paikasta riippuen.


Itse haluan ehdottomasti rintaani kaksi microdermalia. Löysin muutaman esimerkkikuvan googlen avustuksella:


Eli tuollaiset pitäisi nyt ehdottomasti saada. Harmi vain, että tällä hetkellä ei ole rahaa noihin, koska hintaa noille tulisi alustavien tietojen mukaan yli 100 euroa (edelleen säästän Saksan matkaa varten). Mutta tuollaiset tahdon vielä tänä vuonna hankkia ja jonkun pitämään kädestä kiinni, kun menen taas lävistyttämään itseäni.

Aiheesta tiedetään vielä aika vähän, eivätkä microdermalit ole kauhean yleisiä, joten sen takia kaipaisinkin teidän neuvoanne. Itselläni on tähän mennessä lävistyksistä vain hyviä kokemuksia ja omani ovat parantuneet nopeasti ilman minkäänlaisia ongelmia. Ehkä sen takia näihin on tullut jo himo <3

Kiitän jo etukäteen mahdollisista neuvoista, vinkeistä ja kokemuksista :)

Sunday, January 30, 2011

கொத்து பரோட்டா 31/01/11

galgut இலங்கை கடற்படையினர் தமிழக மீனவர்கள் மீது தொடரும் தாக்குதல்களை எதிர்த்து ட்வீட்டரில் ஒரு பெரிய அலையே எழுந்துள்ளது. இது சம்பந்தமான ஒரு டீவிட்டர்களின் கூட்டம் கூட நேற்று மெரினாவில் நடந்தது. அதே போல ஸ்ரீலங்காவில், கல்லேயில் நடக்கும்  லிட்டரரி பெஸ்டிவல் எனும் புத்தகக் கண்காட்சியை சவுத் ஆப்பிரிக்க எழுத்தாளர் டாமன் கால்குட் என்பவர், மீனவர்கள் மீதான தாக்குதல், மனித உரிமை மீறல் குற்றஞ்சாட்டி கலந்து கொள்ளாமல் பாய்காட் செய்துள்ளார். அவருக்கு ஆதரவாக இன்னும் சில பிரபல எழுத்தாளர்களும் சேர்ந்திருப்பதாக சொல்லப்படுகிறது. இந்தியாவிலிருந்து சென்றிருக்கும் எழுத்தாளர் திஷானி தோஷி, சைனா எழுத்தாளர்களும் விழாவில் கலந்து கொள்கிறார்ளாம். விழாவுக்கு மனித உரிமை சார்பாக எதிர்ப்பு இருப்பது உண்மைதான் என்றும் சொல்கிறார் இவ்விழாவின் அமைப்பாளரும், ஸ்ரீலங்காவின் பிரபல நாவலாசிரியருமான ஷியாம் செல்வதுரை. 
#################################################

தமிழக மீனவர்களை கொன்று குவிக்கும் சிங்கள அரசை எதிர்த்தும், தமிழ் நாட்டு மீனவர்களை காக்கவும், அரசிடம் நடவடிக்கை எடுக்கக் கோரியும், ஒரு கையெழுத்து மடல் ஒன்றை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். பதிவர்கள், வாசகர்கள் அனைவரும் தங்களது கையெழுத்தை இட இங்கே க்ளிக்கவும்
########################################
invitation ”ழ” பதிப்பக உரிமையாளர் தஞ்சாவூரான் என்றழைக்கப்படும் திரு.ஒ.ஆர்.பி.ராஜா அவர்களின் புதிய மென்பொருள் அலுவலக திறப்பு விழா வருகிற 2 ஆம் தேதி நடைபெறுகிறது. Axiom Semantics Technology Services - Data Warehouse and Business Intelligence Training, Staffing and Consulting) எண்.14, L.B. சாலை, அடையாறு, சென்னை – 20. ராஜா பதிப்பகம் ஆரம்பிப்பதற்கு முன்பே எனக்கு பழக்கம். மிக இனிமையாய் பழகக்கூடியவர்.நண்பர். மிகக் குறுகிய காலத்தில்  மென்பொருள் துறையில் வளர்ந்து வருபவர்.  அவரது அலுவலக திறப்பு விழாவுக்கு வருகை தந்து வாழ்த்துமாறு அன்புடன் அழைக்கிறோம்
###############################################
திருப்பூர் புத்தக கண்காட்சியில் என்னுடய புத்தகங்களான, லெமன் ட்ரீயும்.. ரெண்டு ஷாட் டக்கீலாவும், மீண்டும் ஒரு காதல் கதை, சினிமா வியாபாரம்  ஆகிய புத்தகங்கள் ஆண்டாள் திரிசக்தி புக் ஸ்டால் நெ.74,75 ல் கிடைக்கும்
#####################################################
எந்திரன் பற்றிய இன்னொரு செய்தி. முன்னூறு கோடி நானூறு கோடி வசூல் செய்ததாய் சொல்லப்பட்டாலும், எதுவும் அபீஷியலாய் இதுவரை இல்லாது   ஸ்பெகுலேஷனிலேயே இருந்தது. சன் பிக்சர்ஸின் காலாண்டு ரிப்போர்ட்டில், எந்திரனது வருமானத்தை பற்றிய கணக்கை வெளியிட்டிருக்கிறார்கள்.எந்திரன் திரைப்படத்தை தயாரிக்க 132 கோடியில் தயாரிக்கப்பட்டு, 179 கோடி ரூபாய் வசூலித்திருப்பதாக வெளியிட்டிருக்கிறதாம். இதில் சாட்டிலைட் உரிமத்தின் மூலமாய் கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிற 15 கோடியையும் சேர்த்து சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் அது இந்த காலாண்டில் கணக்கில் இல்லை என்கிறார்கள்.  இதை நான் சொல்லவில்லை. சன் டிவியின் காலாண்டு ரிப்போர்ட் சொல்கிறது. அது மட்டுமில்லாமல் இணையதளங்களுக்கு செய்திகளை வெளியிட்டிருக்கிறது.. அதற்கான லிங்க் இதோ..
.http://www.southdreamz.com/2011/01/endhiran-box-office-collection-till-date.html
################################################
இந்த வார ப்ளாஷ்பேக்
இந்த பாடலும் ஒரு காலத்தில் இளைஞர்களின் தேசிய கீதமாய் இருந்த பாடல். எஸ்.டி.பர்மனின் இசையில், கிஷோரின் தாபக் குரலில் கேட்பவர்களின் மனதையும், உடலையும் சூடேற்றிவிடும் பாடல். அருமையான காம்போஸிஷன். இப்பாடலில் ஒரு முக்கியமான விஷயம்  என்னவென்றால் ஒரே ஷாட்டில் எடுக்கப்பட்ட பாடல் என்பதுதான்.
############################################
இந்த வார குறும்படம்
”தோட்டா என்ன விலை” என்கவுண்டருக்கு எதிராக பேசும் குறும்படம். என்னளவில் என்கவுண்டரை ஆதரிப்பவன் என்றாலும், இவர்கள் குறும்படமாய் எடுத்த விதம் அருமையாய் இருக்கும். முக்கியமாய் அந்த சைக்கோபாத் கொலைகாரனாய் நடித்த நடிகரின் நடிப்பு. நளனின் சிறந்த குறும்படங்களில் இதுவும் ஒன்று.
################################################
இந்த வார தத்துவம்
மன்னிப்புக்கான விளக்கம்: இதயத்தை கைவிட்டு பிடுங்கிவிட்டு எறிந்துவிட்டு, வலியை பற்றி கவலைப்படாதே என்பதுதான்.

பெண்களின் கண் அசைவுக்கு பல அர்த்தங்கள் உண்டு. ஆனால் நண்பனின் கண் அசைவுக்கு ஒரே அர்த்தம் தான் “மச்சான்.. சூப்பர் பிகரு.. டக்குனு திரும்பாதே”
###################################################
இந்த வார புத்தகம்
ஜி.நாகராஜனின் மொத்த தொகுப்பை படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். நாளை மற்றுமொரு நாளே.. ஸ்பெல்பவுண்டிங்..
#############################################
கிட்ஸ் கார்னர்
1
. ஒரு சில மாதங்களில் 30 நாட்களும், இன்னும் சில மாதங்களில் 28 நாளும் இருக்கும் ஆனால் எத்தனை மாதங்களில் 28 நாட்கள் வருகிறது?
2. டாக்டர் மூன்று மாத்திரைகளை கொடுத்துவிட்டு, அரை மணி நேரத்திற்கு ஒரு மாத்திரை வீதம் சாப்பிடச் சொல்கிறார்?  எவ்வளவு நேரமாகும் அந்த மாத்திரைகளை சாப்பிட?
#############################################
ஜோக்
சேல்ஸ் டீமுக்கான டயலாக்குகளை வடிவேலுவுன் பஞ்சுடன்
Closing Day – சொல்லவேயில்ல..?
Training – முடியல..
Daily Work – ரிஸ்கெல்லாம் எனக்கு ரஸ்கு சாப்புடறா மாதிரி
Review Meeting – ஸ்ஸ்ப்பா… இப்பவே கண்ணக்கட்டுதே…
Target Meeting – எதையுமே ப்ளான் பண்ணி பண்ணனும்பா..
Commitment- ஓப்பனிங் நல்லாத்தான் இருக்கு. பினிஷிங் சரியில்லையேப்பா..
Manager – பாவம் யாரு பெத்த புள்ளையோ.. இப்படி தனியா புலம்பிட்டு இருக்கு.
Incentive – வரும் ஆனா வராது
Job – பில்டிங் ஸ்ட்ராங் பட் பேஸ்மெண்ட் வீக்
நன்றி : பானு பவானி
#################################################
Nagesh-Kukunoor கெமிக்கல் இன்ஜினியர். சினிமாவுக்கு கொஞ்சமும் சம்மந்தமில்லாதவர். திடீரென ஒரு இன்ஸ்பரேஷன் மூலமாய் சினிமா ஆசை ஏற்பட்டு, வீர் அனுமான் என்கிற படத்தில் அஸிஸ்டெண்டாய் நுரை தள்ளிப் போக, இது நமக்கு சரிப்பட்டு வராதென்று தானே தனியாய் உட்கார்ந்து ஏழு நாட்களில் ஸ்கிரிப்ட் ஒன்றை எழுதினார். பட்ஜெட் ஒன்றை போட்டார். நேரே யூ.எஸ்ஸில் கிடைத்த வேலையில் சேர்ந்து தன் படத்து பட்ஜெட்டான 40,000 டாலரை பத்து மாதங்களில் சேமித்தார். சேமித்த பணத்தோடு திரும்பி வந்து தன் ஆதர்ச படத்தை எடுத்தார். அப்படத்தை ஸ்டார் டிவியில் 50,000ரூபாய்க்கு கூட வாங்க மறுத்தது. அதே படத்தை ரிலீசுக்கு, அத்ன் சூப்பர்ஹிட்டினால் 50 லட்சம் ரூபாய்க்கு நான்கு மாதங்களுக்கு பின் அதே ஸ்டார் டிவி வாங்கியது. அந்த படம் ”Hyderabad blues”  இயக்குனர் நாகேஷ் கூக்கனூர். அதன் பிறகு இவருக்கு நோ லுங்கிங் பேக். பாலிவுட் காலிங், இக்பால், டோர், ஆஷியான் போன்ற பட்ஜெட் பட ஹிட்டுகள் இவர் வசம் நிறைய..
##########################################
அடல்ட் கார்னர்
கூட்டமான பஸ்சில் ஒரு பெண் தன் பின்னால் இருந்தவனை பார்த்து, “இதோ பார்.. இத்தோட நிறுத்திக்க.. உன் ‘லுல்லா” வச்சி அழுத்திறத.. இல்லாட்டி போலீஸுக்கு போயிருவேன் என்றாள் கோபத்துடன். “அய்யோ.. நீங்க எதைப் பத்தி பேசுறீங்கன்னு எனக்கு புரியலை.. என் பேண்ட் பாக்கெட்டுல என்னோட சம்பள செக் மட்டும்தான் இருக்கு” என்றான் அவன். “அட.. அப்படியா.. அப்படின்னா அதை பிடிச்சி கொடுத்திர வேண்டியதுதான். ஏன்னா.. அரை மணி நேரத்தில அஞ்சு வாட்டி சம்பளம் ரைஸ் ஆகியிருக்கு என்றாள் அவள்.
##########################
கேபிள் சங்கர்

Don´t dream it, be it!

Olipa kyllä aivan loistava perjantai. Vietin rentouttavan päivän: nukuin pitkään, hain kiinalaista ja ostin hieman siideriä kaupasta. Aloittelin iltaa yksin kotonani ja huudatin musiikkia siihen malliin, että se kuului ulos asti. Anteeksi naapurit. Kymmenen jälkeen suuntasin Espoosta kohti Helsingin keskustaa ja baaria nimeltä Jenny Woo. En ole koskaan käynyt kyseisessä baarissa, mutta iki-ihana ystäväni Aron juhli 25-vuotissyntymäpäiviään siellä, joten pitihän sekin paikka kokea.
Juhlan teema oli hyvin laaja: 80-luku, kauhu, elokuvat Velvet Goldmine, Rocky Horror Picture Show, Marie Antoinette ja kaikenlainen ylellisyys. Itse päätin kuitenkin ottaa vaikutteita lähinnä Rocky Horrorista ja vietinkin torstain katsellen youtubesta pätkiä elokuvasta. Olin varma, että ainakin verkkosukkahousut ja höyhenpuuhka tarvitaan :D Kokonaista kuvaa asustani ei ole, mutta tässä on nyt jonkinlainen:


Toppi, a top - Seppälä
Korsetti, a corset - Morticia
Alushousut, pants - Lindex
Verkkosukkahousut, fishnet tights - ?
Höyhenpuuhka, a feather boa - Tiimari

Ihmiset olivat pukeutuneet toinen toistaan upeampiin asuihin. Todella ihailtavaa. Rakastan muutenkin yli kaiken teemabileitä ja naamiaisia. Ei ole yllätys, että pidän halloweenista ja vapusta erittäin paljon. Ilta eteni mukavissa merkeissä, join muutaman drinkin ja seurustelin ihmisten kanssa. Tanssilattiakin tuli testattua muutamaan otteeseen mm. Ricky Martinin tahdissa. 

Bite me, please! Juhlakalu Aron ja allekirjoittanut

"Team Sulkasato!"

Loppuillasta päädyin muutaman mukavan miespuolisen vieraan seuraan ja lähdimme toiseen baariin jatkamaan iltaa. Eihän siinä muuten mitään, mutta itselläni oli pelkät alushousut jalassa :D Sain melkoisen mielenkiintoisia katseita toisessa baarissa, mutta sovimme poikien kanssa, että jos joku tulee kysymään, niin juhlimme polttareita. Luonnollisesti olin menossa naimisiin molempien kanssa. Toisessakin baarissa keskityimme lähinnä tanssimiseen, mutta pian minun pitikin jo juosta kohti Kamppia, jotta ehdin yöbussiin. Bussissa viereeni istui suhteellisen humalassa oleva mies, jonka kanssa joimme sitten minttuviinaa koko matkan. Hieno reissu siis!

Seuraavaksi haluan esitellä uudet korvakoruni. Bling bling -hämähäkit Glitteristä.

Ensi perjantaina juhlimmekin minun syntymäpäivääni. Vaikka taisin ottaa jo tänä viikonloppuna pienen varaslähdön tuohon juhlintaan. Näin alkuvuodesta on muutenkin aivan luvattoman paljon kaiken maailman juhlia, keikkoja ja klubeja. Syntymäpäiväjärjestelyni ovat hyvässä vauhdissa ja oikeastaan vain muutama asia puuttuu enää. Olen myös miettinyt laitanko sittenkään päälleni tuota H&M:stä ostamaani mekkoa, saattaa olla, että päädyn johonkin toiseen vaihtoehtoon. Se selviää viimeistään perjantaina. Eräs kaverini tulee myös tänne aloittelemaan ja toki juhlan kunniaksi aiomme nauttia pullon tai kaksi kuohujuomaa. Toivottavasti tulee loistava syntymäpäivä ja kaikilla on hauskaa. Kaikille mukavaa alkavaa viikkoa :)

Loppuun vielä fiilistelyn vuoksi:


Saturday, January 29, 2011

நண்பனின்….

அன்புள்ள நண்பர் சங்கருக்கு..
உங்களின் கதைகளைப் படித்தேன். “மீண்டும் ஒரு காதல் கதை”யைப் படித்து முடித்தவுடன், மீண்டும் ஒரு முறை படிக்க தூண்டியது. மறுபடியும் படித்தேன். ‘ஷ்ரத்தா” கேரக்டர் அப்படியே என் மனதில் பதிந்துவிட்டது. சுஜாதாவின்”பிரிவோம்..சந்திப்போம்’ நாயகி மதுமிதா எவ்வளவு தூரம் மனதை பாதித்தாளோ.. அதே அளவு ஷ்ரத்தாவும் என் மனதை பாதித்துவிட்டாள். இப்படிஒருத்தியை வாழ்வில் சந்திக்க மாட்டோமா? என்ற ஏக்கம் வயதையும் மறந்து வருகிறது. (அப்படியொன்றும் வயதாகிவிடவில்லையே.. “நாமெல்லாம் இளைஞர்கள் தானே..”).

உங்களிடமுள்ள எழுதும் திறமையைப் பார்த்து பெருமையாகவும் வியப்பாகவும் இருக்கிறது. கண்முன்னே காட்சிகள் சினிமாவைப் போல ஓடுகிறது.  விறுவிறுப்பான காட்சிகளின் வேகமும், காதல் காட்சிகளில் கிறக்கமும் (சாண்டில்யன் கதைகளைப் போல), விவாதக் காட்சிகளில் பரபரப்பும் ஆங்காங்கே உங்கள் குசும்புகளும் (அடங்கவே முடியாதா.. நிச்சயமாய் நீங்கள் நினைப்பதில்லை, அவளுடய சுருள் முடியை). ஏன் சார்.. இவ்வளவு காலமாய் எங்கே மறைத்து வைத்திருந்தீர்கள் இத்தனை திறமைகளை?.

சினிமா, சீரியலில் நடிக்க, நாம் வாய்ப்பு தேடி அலைந்த நாட்களை நினைத்துப் பார்க்கிறேன், தினமும் ஏவிஎம், அல்லதுபிரசாத் ஸ்டுடியோவில் சந்தித்து, அங்கிருந்து ஒவ்வொரு கம்பெனியாய் ஏறி இறங்குவோம். அப்போது போகும் இடங்களில் சற்று தெனாவெட்டாக நடந்து கொள்வீர்கள். நான் உங்களிடம் “சார்.. நாம வாய்ப்பு கேட்டு போகிறோம்.கொஞ்சம் தன்மையாக பணிவாக நடந்து கொள்ளுங்கள்” என்று சொன்னேன்.  சினிமா பாணியில் சொல்வதானால் கட் செய்தால் அடுத்து ஒரு கம்பெனிக்கு சென்ற போது, நாமிருவரையும் டிஸ்கஷன் ரூமில் கூப்பிட்டு உட்காரச் சொன்னார்கள். உள்ளே இயக்குனர், உதவி இயக்குனர்கள் இருந்தார்கள். நான் அவர்கள் அமர்ந்திருந்த மெத்தையில் அமர்ந்தேன். ஆனால் நீங்கள் அவர்கள் எவ்வளவோ சொல்லியும் மெத்தையில் உட்காராமல் தரையில் உட்கார்ந்து “பணிவு போதுமா?” என்பது போல பார்த்தீர்கள். தமிழ் திரையுலகம் ஒரு நல்ல நடிகரை இழந்துவிட்டது. ஆனால் இலக்கிய உலகம் ஒரு சிறந்த எழுத்தாளரை பெற்றுவிட்டது.

சார். உங்கள் எந்திரன் கதையில் வருவததைப் போல நானும் படம் முடிந்த பின் போடும் டைட்டிலில் வரும் பெயர்களை காண ஆவலோடு இருப்பேன். டைட்டில் ஓட ஆரம்பித்ததும் ஆப்பரேட்டர்கள் ஆப் செய்துவிடுவார்கள். உங்கள் வலைப்பதிவை திரை உலகத்தினர் அதிகம் பேர் படிக்கிறார்கள் என்பதால், பெரிய இயக்குனர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்.

ஒரு படத்தை நல்ல விதமாக எடுத்து முடிக்க அதில் பணிபுரியும் அத்தனை பேருடய உழைப்பும் வியர்வையும் அடங்கியுள்ளது. அப்படியிருக்க கதாநாயகன், கதாநாயகி, இசையமைப்பாளர் ஒளிப்பதிவாளர், தயாரிப்பாளர், இயக்குனர் மற்றும் சிலரது பெயர்களை மட்டும் படத்தின் ஆரம்பத்தில் போட்டுவிட்டு துணை நடிகர்கள், காஸ்ட்யூமர்கள், மேக்கப்மேன், உதவியாளர்கள் போன்றோரின் பெயர்களை படம் முடிந்த பின் போடுவது எந்த விதத்தில் ஞாயம்? ஒரு இரண்டு நிமிடங்கள் அதிகமாக ஓடுமா? ஓடட்டுமே? அனைவரது உழைப்பிற்கும் அந்த சில நிமிட வெளிச்சம் தான் அங்கீகாரம்.

சரி சார்.. உங்கள் கதைக்கு வருவோம், உன் கூடவே வரும் கதையில் அந்த கிரிவல வர்ணனை, ரொம்ப பிரமாதம். திருவண்ணாமலை சென்று வந்த உணர்வு. அப்துல்லா, சிவா, டேனியல் கதையில் அந்த ஆக்சிடெண்ட் ஆவதற்கு முன்னால் காரின் வேகத்திற்கு இணையாக இருந்தது உங்களின் விவரிப்பு. சிவாவுக்காக காத்திருப்பது அப்துல்லாவுக்கு புதிதல்ல என்ற வரியை படிக்கும் போது உங்களுக்காக நான் வழக்கமாய் காத்திருப்பது நினைவுக்கு வந்தது.

“எண்டார்ஸ்மெண்ட்” கதையில் அரசு அலுவலகங்கலில் நடக்கும் அவலங்களை அப்படியே எழுதியுள்ளீர்கள். ‘முற்றுப்புள்ளி” பூஜாவின் தவிப்பும், தடுமாற்றமும், அவஸ்தையும், அந்த முடிவும்  அவர்கள் தவறு செய்தார்களா? இல்லையா என்று சொல்லாமல் படிப்பவர்கள் யூகத்திற்கு விட்டு விட்டது. அந்த முடிவைப் பற்றி விவாதத்துடனேயே அடுத்த சிறுகதையான “தனுக்கு கொண்டாலம்மா” ஆரம்பிப்பது அருமை. தனுக்கு கொண்டாலம்மா படித்து முடித்தவுடன் “அடடா பாவம்டா” என்று சொல்ல வைத்தது. இன்னொரு சிறப்பான விஷயம், உங்கள் கதைகளை படித்து முடித்தவுடன், உடனேயே கதையின் ஆரம்ப வரிகளை மறுபடியும் படிக்கத் தோன்றும். கதையின் ஆரம்பத்திற்கும் முடிவுக்கும் அப்படி ஒரு தொடர்பு இருக்கும்.இலக்கிய உலகில் இன்னும் பல உயரங்களை எட்டவும் விரைவில் திரைப்பட இயக்குனராகவும் என்னுடய மனப்பூர்வமான வாழ்த்துக்களும் பிராத்தனைகளும்.
அன்புடன்
உங்கள் நண்பன்
T.சிவக்குமார்
9444073046.
கேபிள் சங்கர்

Friday, January 28, 2011

பதினாறு

12_New-Pathinaru-Stills-02 மிர்ச்சி சிவா, இளமையான டிசைன்கள், யுவன் சங்கர் ராஜாவின் இசை, அம்சமான டைட்டில் என்றதும் ஏதோ இளமை துள்ளிக் குதிக்கும் கதையாக இருக்கும் என்றெண்ணி துள்ளிக் குதித்து படம் பார்க்கப் போகிறவர்களா நீங்கள்? அப்போது இந்த விமர்சனம் உங்களுக்குத்தான். பாவி மக்கா சாச்சுபுட்டாய்ங்கடா.. சாச்சுபுட்டாய்ங்க

12_New-Pathinaru-Stills-30 ஏதோ படம் பழைய பாலு மகேந்திரா படமாட்டு, மலையாள சாமியார் குட்டிப் பையன் அப்படியே ரிவர்ஸு ஷாட்டுன்னு கலக்கப் போறாய்ங்கன்னு பாத்தா.. திருமவும் பருத்தி வீரெய்ன் படத்தை எடுத்திருக்காய்ங்க.. அதே போல குட்டிப்பய, பல்லு உடைஞ்ச பொண்ணு, ஒண்ணு மண்ணா திரியறது, பேக்ரவுண்டுல பாட்டுப் பாட வளர்றதுன்னு ஏற்கனவே நூறு தடவை பார்த்த படத்தைப் பார்த்த மாரி ஒரு ஃபீலிங் வந்திருச்சு. பொறவு என்ன.. அப்பனாத்தாள நீ என்னாங்குறா மாரி பேசிட்டு அந்த புள்ள திரியறதும், கெஞ்சினா மிஞ்சறதும், மிஞ்சினா கெஞ்சறதுமா போய்ட்டிருக்க.. ஏன் தாயி  அப்பிடி பண்ணுறன்னு கேட்டா.. ரெண்டு வயசானப்போ அவனோட ஆத்தாக்காரி, இனிமே திண்டாலும் கொண்டாலும் உன் கையிலதான்னு பிடிச்சிக் கொடுத்திருச்சாம். அது தன் மேல வச்ச நம்பிக்கையைக் காப்பாத்த அந்த புள்ளை இந்த சவலைப் புள்ளையைதேன் கட்டிகிடுவேன்னு சொல்லுதாம்.. ஓ…..லக்க.. வருது வாயில..நல்லா..
12_New-Pathinaru-Stills-41 இன்னும் எம்புட்டு நாளைக்கு இதே கதைய மறுக்கா, மறுக்கா எடுத்திட்டிருப்பாய்ங்க.. இதுக்கெல்லாம் காரணம் இந்த அமீரு பயதான். ஆரு எடுக்கச் சொன்னா.. பருத்திவீரன்டு அந்த ஒத்தப் படத்தை எடுத்துப்புட்டு ராசா நீ சொவமா இருக்க, ஆனால் அடுத்தடுத்து வர பச்ச புள்ளைய்ங்க காதல.. நம்மால தாங்க முடியலைங்க.. பல்லு மொளைக்குறதுக்கு முன்னாலேயே காதல் வந்திருச்சின்னு சொல்வாய்ங்க போலருக்கு.
12_New-Pathinaru-Stills-42 இத்தையெல்லாம் விட ரொம்ப கஷ்டமான விசயம்.. ஆளாளுக்கு பலைய பதனாறு வயசு பாரதிராசா பட காந்திமதி கணக்கா.. ஒவ்வொரு இடத்திலேயும் ஒரு கிழவி பலமொளி சொல்லி பேசுது.. படத்தில வர்ற ஆத்தாக்காரி சாமி கிட்ட கேக்குறாமாரி நானும் கேக்குறேன்.. “ ஏ சீலக்காரி.. உனக்கு நாங்க படற கஷ்டம் தெரியலையா? எப்பலேர்ந்து எங்களை இந்த மருதை படத்துங்களேர்ந்து எங்க கண்லேர்ந்து காங்காம போகப் போறியோ.? மாரியாத்தா..”னு வேண்டிக்கிடணும் போலருக்கு.

இந்த சினிமாவுல மட்டும் ஒரே ஒருக்கா கட்டிபிடிச்சிட்டா எப்படித்தான் கற்பு கெட்டுப்போய் கருத்தருக்கிறாளுகளோன்னு தெரியலை.. சாமி.. இதுக்கு நீதான் ஒரு வழி செய்யணும். பயபுள்ள எதுவும் தெரியாம அவ முந்தானையை பிடிச்சிட்டு திரிஞ்சாலும், சரியா.. வேலை செஞ்சி சாதிச்சிப்புட்டான்.. ஆம்பள சிங்கமுல்ல.. இம்ம்பூட்டு கதையையும் ஃப்ளாஷு பேக்குல சொல்லிப்புட்டு, அந்த ஹீரோ பயபுள்ள நம்ம மிர்ச்சி சிவாவோட லவ்வர் அப்பந்தேன்னு சொல்றாய்ங்க.. அதுக்கப்புறம் ஒரு பொண்ணை காட்டுறாய்ங்க.. இம்பூட்டு நேரம் நாம் பார்த்திருந்த பொண்ணை ஒரு வத்திப் போன அயிட்டம் கணக்கா லோஹிப்புல பொடவ கட்டி கஸ்தூரிய காட்டுற போது அப்படியே நாண்டுகிட்டு சாகலாமான்னு தோணுது. அப்பனா நடிச்சிருக்கிற அபிசேக்கு பாவம் எதுவும் செய்ய முடியாம அப்பப்ப, கண்ணாடி கழட்டிபேசுறாரு. பத்தாப்பு மட்டுமே படிச்சி அமெரிக்ககாரவுக மாரி பேசுறதெல்லாம் ஓவரு.. அவரு பொண்டாட்டியா நம்ம வெளம்பரத்துல நடிக்கிற அம்மா நடிக்குது.. பாவம் அவிய்ங்க..
12_New-Pathinaru-Stills-51 படத்தில நல்லாருக்கிற ஒரு நாலு விஷயம். அந்த ப்ளாஷ்பேக் குட்டி பொண்ணு நடிப்பும், இந்த மாரி ஸ்ட்ராங்கான நடிப்பை ஒரு புது மொவத்துகிட்ட பாத்து நாளாச்சு. நம்ம பால்பாண்டியோட நடிப்பு, அருளின் கேமராவும், எடிட்டிங்கும், யுவன் சங்கர் ராஜாவின் மீசிக், பின்னணியிசை மட்டும் இல்லேன்னா…அம்புட்டுதேன். ஒண்ணு மட்டும் புரிய மாட்டேங்குது.. என்னாத்துக்கு இந்த படத்துக்கு பேப்பர் காரவுகளெல்லாம் எழுந்து நின்னு கைத்தட்டினாங்களாம்..? ஒரு வேளை ரெண்டு மணி நேரத்தில படத்த முடிச்சி அனுப்பினதினாலயா..?
பதினாறு – ஏய் சீலைக்காரி உம்புள்ளைய்ங்களை  நீ தாண்டி காப்பாத்தணும்.
கேபிள் சங்கர்

Thursday, January 27, 2011

Nothing to wear?

Tein tällä viikolla jotain, minkä tekemistä olen onnistuneesti vältellyt kuukausia: siivosin vaatehuoneeni. Ja tein kyllä melkoisia löytöjä kyseisestä paikasta. Löysin vaatteita, mitä en edes muistanut omistavani, vanhoja kenkiä ja pussillisen meikkejä. Pitäisiköhän siivota useammin?

Heitin myös armottomasti vanhoja vaatteita ja kenkiä roskiin. Kaatopaikalle lähti myös entinen lempipaitani, koska siinä oli useampi reikä ja kangas mennyt todella huonoon kuntoon. Eiköhän se ollut hintansa väärti kuitenkin. Tuollaista paitaa, kun ei kannata minnekään kierrätykseenkään enää viedä.
Heitin myös neljä paria kenkiä roskiin. Olen säilyttänyt niitä vuosia, koska "korjaan ne sitten joskus". Yeah right. Kengät oli kävelty puhki, materiaali kulunut/hajalla, soljet irti, korkolaput kuluneet pois ja korot puoliksi irti. Miksi korjauttaa 20-40 euroa maksaneet kengät, kun korjautus tulee maksamaan saman verran kuin uusien ostaminen? Olisi tietysti ekologista korjauttaa kengät, mutta miksi sekin maksaa niin paljon? Yleensäkin kaiken korjauttaminen maksaa nykyään enemmän kuin uuden ostaminen.


Kun katselen siivottua vaatehuonettani, niin pohdin miksi sanon aina, että "ei ole mitään päälle pantavaa". Tosin se taitaa olla tuttu lause lähes jokaisen naisen suusta, kun ollaan lähdössä jonnekin. Kuka tunnustaa? Oma ongelmani on se, että turvaudun liian usein samoihin vaatteisiin. Jokaisella naisella on varmasti se luottohame tai lempipaita, joka sopii tilanteeseen kuin tilanteeseen. Pitäisi uskaltaa yhdistellä rohkeammin, mutta arkena ei jaksa, eikä ehdi. Aamulla sitä laittaa päällensä tasan ne vaatteet, mitkä sattuvat ensimmäisenä käteen.

Paidat (shirts)

Vaikka löysinkin vaatteita, mitä en muistanut omistavani, käytän kaikkia vaatteitani. Teen todella harvoin huonoja ostoksia. Olen niin varma tyylistäni, että en oikeastaan koskaan osta mitään, mitä en pitäisi. On tietysti vaatteita, joita pitää harvemmin esim. todella näyttävät goottihameet, joiden alle tarvitaan vannehame. Ei niitä ihan kouluun tai lähikauppaan viitsi päällensä laittaa. Talvella olen ostanut muutaman mekon ja topin kesää ajatellen, jotka eivät ole tästä syystä päässeet vielä käyttöön. Samoin kivoja avokkaita löytyy pikkujouluaikaan todella paljon ja nekin kaivetaan kaapista vasta kevään koittaessa.

Hameet (skirts)

Jotkut saattavat pohtia, että millä rahalla olen kaiken tämän materiamäärän hankkinut. Voin kertoa, että nämä vaatteet ja kengät on ostettu yli 10 vuoden aikana. Heitän harvoin mitään pois, koska kuten aiemmin sanoin, olen varma tyylistäni ja teen harvoin hutiostoksia. Joku lukijoista ehkä muistaakin, että lahjoitin syksyllä useamman jätesäkillisen vaatteita kierrätykseen. Suurin osa niistä vaatteista olin alunperin ostettu kirpputorilta vuosia sitten, eivätkä sopineet enää tyyliini tai olivat väärän kokoisia. Turhapa niitä on varastossa säilyttää tilaa viemässä.


Siivotessani vaatehuonetta, katselin vaatteet läpi ja totesin, että minulla ei juuri ole kalliita vaatteita. Lasken kalliiksi vaatteiksi yli 100 euroa maksavat. Löysin vain muutaman kalliin vaatteen: vanhojentanssipuvun ja laadukkaan korsetin. Tosin tämän korsetin olen ajatellut myydä pois, koska se on jäänyt minulle auttamattomasti liian isoksi. Voisin jossain vaiheessa ottaa siitä kuvia tänne ja kertoa tarkempaa infoa, jos jotakin lukijaa sattuu kiinnostamaan erittäin laadukas korsetti.

Hiuskoristeita, hattuja ja kaikkea mahdollista ( hair accessories, hats and everything else)

Vaatteita järjestellessäni sain myös postausidean. Voisin tehdä postauksen lempivaatteistani tai yleensä esitellä enemmänkin suosikkejani vaatehuoneen kätköistä. Itseäni ainakin tämän tyyliset postaukset kiinnostavat kovasti, kuten myös tyylin kehityksestä kertovat. Niitä onkin näkynyt suureksi ilosekseni muutamissa blogeissa. 


Ehkä järkyttävin löytö kaiken sekasorron keskellä oli yli 10 pakettia avaamattomia sukkahousuja ja stay-uppeja. Tämän tosin selitän sillä, että olen ostanut niitä paljon talven aikana, mutta eihän näillä ilmoilla tarkene ohuissa sukkahousuissa tai stay-upeissa. Palelen muutenkin koko ajan ja tulen helposti kipeäksi, joten parempi pitäytyä aina yhtä seksikkäissä pitkissä kalsareissa tai hyvin paksuissa sukkahousuissa.

Sukkahousut ja stay-upit (stockings and stay-ups)

Tästä postauksesta varmasti huomaa, että vaatteet, kengät, korut jne. ovat minulle oikea pakkomielle. Toiset matkustelevat, toiset ostavat elektroniikkaa ja minä pistän kaiken rahan törkeästi ulkoiseen olemukseeni. Ihminen ei tarvitse todellakaan rahaa ollakseen tyylikäs, koska monesti hienoimmat löydöt tekee alennusmyynneistä tai kirpputoreilta. Tyylikkyys ja persoonallisuus vaativat enemmänkin mielikuvitusta ja uskallusta. Itse tulen aina hyvälle tuulelle nähdessäni persoonallisen ihmisen, joka on selkeästi löytänyt oman juttunsa, aivan sama mitä tyylisuuntaa edustaa, kunhan se sopii kantajalleen. Itsevarmuus pukee jokaista ja se on asia, mitä ei rahalla saa. Olkaa rohkeasti, sitä mitä olette :)

Ja sitten loppukevennys:

127 Hours


127_hours_wallpaper_001 வாழ்க்கையை உற்சாகமாகவே கழிக்கும்  இளைஞன் ஒருவன். ப்ளூ கேன்யானில் ஒரு மலையிடுக்கின்  பாறையில் கை மாட்டிக் கொண்டு, ஐந்து நாட்கள் வாழ்வா சாவா போராட்டம் நடத்தி,  வாழும் வெறி மட்டுமே அவனை உயிரோடு கூட்டி வந்த அதிசயத்தை சொல்லும் படம். இதுதான் கதை என்றதும் இதை ஒரு அரை மணி நேர டாக்குமெண்டரியாக எடுத்தால் பரவாயில்லை ஒரு முழு படத்திற்கு தாங்குமா? என்ற கேள்வி எழுத்தான் செய்யும். ஆனால் படம் ஓடும் ஒன்னரை மணி நேரமும் நம்மை அவனோடு ஆழ பயணிக்க வைத்துவிடுகிறார்கள்  இசையமைப்பாளர் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானும், இயக்குனர் டேனிபாயலும் அவரது குழுவினரும்.

2010_127_hours_005 ஆரோன் ரெய்ஸ்டன் எனும் இளைஞனின் நிஜ வாழ்வில் நடந்த விஷயத்தை அவர் புத்தகமாய் எழுத, அதை திரைப்படமாக்கியிருக்கிறார் டேனி. ஸ்கீரினில் மூன்று பாகமாய் மாறி, மாறி ஓடும் காட்சிகளில் தெரியும் உற்சாகமும், கூட்டமும், அதற்காக அருமையான பெப்பியான ரஹ்மானின் பாடலோடு ஆரம்பிக்கிறது படம். மலையேறப் போகும் உற்சாகத்தையும், அதற்கான பரபரப்பையும் ஆரோனின் பல ஷாட்களிலும், அதை எடிட் செய்து கொடுத்திருக்கும் முறையில் ஒரு பெப்பை கொடுத்திருக்கிறார்கள். அதே நேரத்தில் காரிலிருந்து  சைக்கிளில் அந்த செம்மண் சாலையில் படு ஸ்பீடாய் சைக்கிளோட்டி ஓடும் டாப் ஆங்கிள் காட்சிகள் கண் கொள்ளாக்காட்சி. வழி தவறி வரும் இரண்டு இளம் பெண்களுடன் ஒரு குறுகிய மலையிடுக்கிலிருந்து ஒர் நீர்நிலையில் விழுந்து சந்தோஷக் கொட்டமடிக்கும் காட்சிகள் விஷுவல் பியூட்டி.
2010_127_hours_013 கை மாட்டிக் கொண்டு அதிலிருந்து தப்பித்துவிடலாம் என்று சின்ன சின்ன முயற்சிகள் எல்லாம் தோற்றுப் போய் அடுத்த கட்டமாய் என்ன செய்யலாம் என்று யோசிக்கும் போதும், சைனா கத்தியை பற்றிய கிண்டலும், தன்னையே ஒரு பிரபலமாக்கி டிவி ஷோவில் வருவது போல இரண்டு கேரக்டர்களாய் மாறி பேசிக் கொள்ளும் காட்சியிலும், தன்னுடய ரெக்கார்டரில் தன்னுடய தினசரி நடவடிக்கைகளை பதிவு செய்து கொள்ளும் காட்சிகளில் வரும் நகைச்சுவையான வசனங்கள் வாழ்வின் நிதர்சனம்.
127_hours_wallpaper_002 ஆரோன் ரெய்ஸ்டனாக நடித்திருக்கும் ஜேம்ஸ் பிரான்கோவின் நடிப்பு அருமை. தண்ணீருக்காக அதை சேமிக்க யோசிப்பதும், சிறுநீரை குடித்து உயிர்வாழ்வதும், தான் கிளம்பும் போது அம்மாவின் போனிற்கு பதிலளிக்காததை நினைத்து வருத்தப்படுவதும், நண்பனிடமோ, யாரிடமும் சொல்லிக் கொள்ளாமல் போனதை பற்றி கவலைப்படும் இடம், வீடியோவை ரீவைண் செய்து வழியில் சந்தித்த இளம் பெண்கள் ரொமாண்டிககாக சொல்லியிருப்பதை பார்த்து, அவர்களின் ஒருத்தியின் படத்தை ஃபீரிஸ் செய்து சுயமைதுனம் செய்ய முயன்று, வேண்டாம் வேண்டாம் என்று முடிவெடுக்கும் காட்சி, பிறகு வரும் க்ளைமாக்ஸ் காட்சிகள் எல்லாவற்றிலும் ஒற்றையாளாய் சும்மா புகுந்து விளையாடியிருக்கிறார். 
2010_127_hours_009  இசைக்காக இரண்டு நாமினேஷன் ஆஸ்கரில் கிடைத்திருப்பது சரியான தேர்வாகத்தான் தெரிகிறது. அருமையான பின்னணியிசை. வாழ்த்துக்கள் ரஹ்மான். மீண்டும் டிஜிட்டல் கேமராவை கையிலெடுத்திருக்கிறார் இயக்குனர். அவ்வளவு கீக்கிடமான இடத்தில் எல்லாம் கேமரா வைத்து அதை மிகவும் லைவாக கொடுத்திருக்கிறார்கள். ஒளிப்பதிவாளர்கள். முக்கியமாய் ஆரோன் உதவிக்காக கத்தும் போது அவரின் குரலோடு வெளியே வரும் கேமரா அப்படியே ஒரு பெரிய டாப் ஆங்கிள் ஷாட்டாக மாறி அவரது குரல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தேய்வது அருமை.
127 Hours – வாழ்வின் போராட்டம்.

Wednesday, January 26, 2011

கவிஞரின் பார்வையில்....

rajasundararajan@gmail.com
அன்பின் சங்கர்,
போக்குவரத்தில் வண்டி ஓட்டிச் செல்கிற போது, நமக்கு முந்தி, பிந்தி, அடுத்து ஊர்கிற வண்டியோட்டிகளின் மன-ஓட்டம் இன்னதென்று அறியக் கிட்டுவதை உணர்ந்திருக்கிறீர்களா?

‘பதேர் பாஞ்சாலி’ பார்த்த போது, அந்தக் கிழவிக் குணவார்ப்பின் மன-ஓட்டங்கள் அப்படி அப்பட்டமாகப் புரியவர - வியந்தேன் என்று சொல்லமாட்டேன் – திகைத்தேன்! ஏனென்றால், அதுவரை நான் பார்த்திருந்த (தமிழ், ஆங்கில, ஹிந்தி) மசாலாக்களில் ஆக்ஷன், பேச்சு, பின்னிசை அளவிலேயே கதை நகர்த்துதலைக் கண்டிருந்தேன்.
Final Layout1
மெய்ப்பாடுகள் வழியாகத்தான் குணவார்ப்புகள் விளக்கம் பெறுகின்றன. உண்மைதான், ஆனால் கதைக்கள விவரணைதான் அதற்கு அர்த்தம் கொடுக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, ‘ஆடுகளம்’ படத்தில், நடிகர்கள் ஓரொருவரும் சிறப்பாகவே செய்திருக்கிறார்கள். ஆனால், படத்தின் கதைக்களம் எடுத்துத் தொடுக்கப்பட்ட வகையினாலேயே அக் குணவார்ப்புகள் தனித்தன்மை பெறுகின்றன. அப்படி, இயக்குநரே கர்த்தாவாகிறார்.
புத்தக வடிவுக்குட்பட்ட உங்கள் கதைகள் அத்தனையையும் வாசித்துவிட்டேன். உண்மையில், வாங்கி இரண்டு நாட்களில் இரண்டு புத்தகங்களையும் முடித்துவிட்டேன். உடனே அவைபற்றி எழுதியிருக்க வேண்டும். ஆனால் அது ஒன்றே அலுவலாக வாழ முடிகிறதா என்ன? இடைப்படுகிற பல கடமைகளையும் கடந்தேறி மீள்கையில், என் நினைவுப்புலம் மங்கியிருக்கக் கண்டேன். வயதாகிவிட்டது அல்லவா? ஆனால் எல்லாக் கதைகளும் அப்படி மங்கிவிடவில்லை. ஒன்றிரண்டு நெருடலாக நினைவில் நின்றுகொண்டுதான் இருந்தன. அதாவது, அவற்றை உணர்ந்து உள்வாங்கியிருக்கிறேன் என்று பொருள். அதற்கு அந்தக் கதைகள் வெளிப்படுத்தும் கருத்துகள் காரணமாகலாம் அல்லது அவற்றில் வரும் நிகழ்ச்சி/ நேர்ச்சிகள் காரணமாகலாம்.

வாசித்துக் கிட்டிய வழி, உங்கள் எழுத்துநடை ஈர்ப்புள்ளது என்றுதான் சொல்லப்பட வேண்டும். எங்கேயுமே சலிப்புத் தட்டவில்லை. உங்கள் மொழிநடையும் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது என்று ஒத்துக்கொள்கிறேன்.

//அவளை மாதிரியான பக்தர்களுக்காகவே தயாரிக்கப்பட்ட - ஒரு தேர்ந்த திரைக்கதை ஆசிரியரின் நேர்த்தியோடு அமைக்கப்பட்ட - ஒரு திரைக்கதைதான் இந்த தரிசனம்...// - (‘தரிசனம்’)

//சே, எதற்கு இந்தப் போதை என்று படுக்கும்போது நினைத்து, காலையில் எழுந்தால், அவளின் ‘ஹாங் ஓவர்’. அவளால் ஏற்பட்ட ஹாங் ஓவரைச் சரிசெய்ய அவளே வேண்டும்.// - (‘என்னைப் பிடிக்கலையா?’)

//ஒரு இலக்கில்லாத மாலை நேரத்தில் கால் போன போக்கில் இந்தத் தெரு வழியாய் வந்த போதுதான் அவளைப் பார்த்தேன். அவளைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் எனக்குள் சிலிர்த்தது. எனக்கானவள் என்ற ஒரு உணர்வு உடலெங்கும் பதறிப் பதறி ஓடியது.// - (காதல்)

//ட்ராஃபிக்கில் மாட்ட, இன்னும் எரிச்சல் ஆனது. சிக்னலில் தேவையில்லாமல் வண்டியை முறுக்கிக்கொண்டிருந்தேன்.// - (மீண்டும் ஒரு காதல் கதை)

lemon tree 28 without  image
வாசிக்கிறவர் உணர்ந்துகொள்ளும்படி உணர்வுபூர்வமாக உங்களால் சொல்ல முடிகிறது. சுஜாதாவைப் போல என்று சொல்லமாட்டேன், உங்கள் தனித்தன்மை தெரிகிறது, ஆனால் சுஜாதா வகைப் பளிச்சிடல்களும் மிளிர்கின்றன. அன்னார் அருள் வாழ்க!

வாசித்து நாளான பிறகும் ஒன்றிரண்டு நினைவில் நிற்குமானால், அந்தக் கதைகளில், வாசித்தவர் அனுபவத்தைத் தொட்ட ஏதோ ஒன்று இருக்கிறதுதானே? அது கதையின் கருத்தாக இருந்தால், கதையாசிரியர் ஒரு இலக்கிய கர்த்தா மட்டுமே; நிகழ்ச்சி/ நேர்ச்சியாக இருந்தால், திரைக்கதை ஆசிரியராகும் தகுதியும் பெறுகிறார்.

நீங்கள் ஓர் இலக்கியக் கர்த்தாவாகத் தேறிவிட்டீர்கள் என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால் ஓர் இலக்கியக் கர்த்தா என்பதினும் ஒரு திரைக்கதைக் கர்த்தா ஆவதில்தான் உங்கள் அக்கறை என்பதினால், எனக்குத் தெரிந்த அளவுக்கு அந்தக் கோணத்திலும் இந்தக் கதைகளைப் பார்க்க முயன்றேன்.

“ஹை, தபார்டா, ரிலேசன்னா அப்ப எதுக்கு நைனா.. முக்கா அவரா.. நூல் உட்டுகிணு இருந்தே?” - (‘முத்தம்’)

“பக்தில என்ன ஹிந்து, கிறிஸ்டியன். நம்பிக்கைதான் வாழ்க்கைன்றது என் பக்தி. நீ அதையே வேறு ஒரு சாமிக்குக் கிரெடிட் பண்றே, அவ்வளவுதான். இவ்வளவு பெரிய கூட்டத்துல பதினேழு கிலோமீட்டர் நடந்துதான் பக்தியை வெளிப்படுத்தணுமா?” - (‘உன் கூடவே வரும்..’)

“நாளையிலிருந்து செர்ரி ரெட்டில் லிப்ஸ்டிக் போடாதே, கன்ட்ரோல் செய்ய முடியலை.”, “இன்னைக்கு எத்தனாவது சிகரெட்?”, “ஒரு சிகரெட்டுக்கு ஒரு முத்தம் கொடு, விட்டுவிடுகிறேன்.” - (‘முற்றுப்புள்ளி’)

“நீ என்னைப் போன்றவளிடம் படுத்ததில்லை என்றால், வேறு எவளிடம் படுத்திருக்கிறாய், கண்ணகியிடமா?” - (‘ராமி, சம்பத், துப்பாக்கி’)

இவை நீங்கள் ஒரு சிறந்த வசனகர்த்தா என்பதைச் சுட்ட, நான் அங்கங்கு இருந்து எடுத்தவை. ‘துரோகம்’ கதை முழுவதையும் இங்கு சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால், ஒரு திரைக்கதையாளர் சிறந்த வசனகர்த்தாவாக இருந்தாகவேண்டும் என்கிற கட்டாயம் இல்லை. கூலிக்கு ஆள் வைத்து வசனம் எழுதுகிற (மணிரத்னம், சங்கர் இன்ன) திரைக்கதையாளர்களும் இருக்கிறார்கள். என்றால் திரைக்கதைக்கு வேண்டிய சரக்கு எது? நம் பண்டை இலக்கண நூலார் அதை ‘நாடக வழக்கு’ என்றார்கள்.

“உன்னைப் போல அதிர்ஷ்டக்காரி இருக்க முடியாது, ஜெனி. உன் அண்ணனுக்குப் பயந்து வீட்டைவிட்டு ஓடிவந்து, ஜீவாவைக் கல்யாணம் செய்துகொண்டு செட்டிலாவதற்குள், உன் அண்ணன் உன் வீடு தேடிவந்து உன் கணவனைத் தாக்க, இருவருக்கும் கைகலப்பாகி ஒருவரை ஒருவர் அடித்துக்கொண்டதில், உன் கணவனுக்கு ஞாபகங்கள் எல்லாம் போய்விட, உன் அண்ணன் கோமாவில் படுத்தவன் எப்போது எழுந்திருப்பான் என்றே தெரியவில்லை. கடந்த ஒரு மாதமாய் நீ பட்ட கஷ்டம்தான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் உன் கணவனுக்கு ஞாபங்கள் வர, என் மருத்துவமும் நீ கொடுத்த ஆதரவால்தான் இவ்வளவு முன்னேற்றம். கவலைப்படாதே, ஜெனி, இன்னும் ஒரே மாதம், என் மருத்துவம் செய்யாத ஜீனி வேலையை இனி உன் காதல் செய்துவிடும் பார்.” - (‘ஒரு காதற்கதை இரண்டு க்ளைமாக்ஸ்’)

இது கதையைக் கொண்டுகூட்டப் போதுமானதுதான், ஆனால் ஒரு திரைக்கதையாளனுக்கு ஆகாத ஒன்று. வசனமாய் வருவதைத் தவிர்த்துக் காட்சியாய்ப் புலர்த்திக்காட்ட என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்து இருக்கலாம். வலைப்பதிவுக்காய் எழுத நேர்ந்ததால் வந்த கோளாறு இது என்றே எண்ணுகிறேன். ஒரே இடுகையில் பதிவேற்றித் தீரவேண்டும் என்று கட்டாயமா என்ன? இடைவேளை விட்டுத்தானே சினிமாக் காட்டுகிறீர்கள்?

நான் சொல்ல வருவதும் இதுதான். ஒரு சினிமா எழுத்தாளனாக உள்வேட்கை கொண்டிருக்கும் நீங்கள் உங்கள் எல்லாக் கதைகளையுமே இரண்டு இடுகைகளாகப் பதிவேற்றுகிற வகையில் எழுதினால் என்ன? வலைத்தளத்தை உங்கள் நோக்கங்களுக்கான பயிற்சிக் களமாக மாற்றலாமே? முதல் இடுகையில், ஒரு திரைக்கதைக்கான முதல் மூன்று plot point-களும் இரண்டாவது இடுகையில், மேலும் இரண்டு plot point-களும் அமைகிறாற்போல எழுதிப் பாருங்களேன்.
‘மீண்டும் ஒரு காதல் கதை’, நீங்கள் உங்களை ஓர் youth என்று உணர்வதற்கு இணங்க, youthful-ஆக இருக்கிறது. இங்கே, என் வாசிப்பு நோக்கத்தின் காரணம், இந்தக் கதையைப் பகுத்துப் பார்த்தேன்:

மொத்தம் 34 பக்கம். இதில் 3 % to 9 % என்பது 1-இல் இருந்து 3-ஆவது பக்கம் வரை; 25% = 9-ஆம் பக்கம்; 50% = 17-ஆம் பக்கம்; 75% = 26-ஆம் பக்கம்; 96% = 33-ஆம் பக்கம். இவை கதையின் திருப்புமுனைகள் வந்தாகவேண்டிய பக்கங்கள்.
புத்தகத்தின் 6-ஆவது பக்கத்தில் கதை தொடங்குவதால், 6 ~ 8 ஆவது பக்கத்துக்குள் முதல் திருப்புமுனை வந்தாகவேண்டும். அதாவது முதல் அத்தியாயத்திலேயே. ஆம், வருகிறது. மூன்று முதன்மைக் குணவார்ப்புகளும் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டதோடு, “ஹவ் டேர் யூ டச் மை ஹேர்?” என்னும் கோபக் கத்தலில் முதல் திருப்புமுனை வந்துவிடுகிறது.

அடுத்து, 14 (9 + 5)-ஆம் பக்கத்தில், ஷ்ரத்தாவின் காது வளையத்தால் நேரும் விபத்து காரணம் உருவாகும் அடுக்கமும், அவளிடமிருந்து சங்கருக்கு வரும் போன் காலிலும் இரண்டாவது திருப்புமுனை வந்திருக்கிறது.

22-ஆம் பக்கத்தில், அவள் அவனை நெருங்கவிட்டு உதைத்துத் தள்ளி வீட்டைவிட்டு வெளியேறச் சொல்வதில் மிகச் சரியாகவே மூன்றாவது (அதாவது இடைவேளைத்) திருப்புமுனை வந்திருக்கிறது. ஆனால் அந்த அத்தியாயம் அங்கே முடிந்திருக்க வேண்டும். நீட்டிக்கொண்டுபோய் முத்தத்தில் முடித்திருப்பது கதை முடிவைக் கணக்கில் வைத்து எழுதப்பட்டிருக்கலாம். தேவை இல்லை என்பதே என் கருத்து.

31-ஆம் பக்கத்தில், அவள் அவனை அவன் முயற்சியைக் கடைகட்டிவிட்டு அமெரிக்காவுக்கு வரச்சொல்லும் சிக்கல் (crisis) திருப்புமுனை சரியாகவே வந்திருக்கிறது, ஆனால் இங்கும் அத்தியாயம் சரியான புள்ளியில் பிரிக்கப்படாத இலக்கியத்தனம் நிகழ்ந்திருக்கிறது.

36-ஆம் பக்கத்தில்... (இது இங்குதான் அமைய வேண்டும் என்னும் கட்டாயம் இல்லை - எ.டு: ஹிட்ச்காக்கின் ‘Frenzy’ படத்தில், climax-உம் resolution-உம் ஒரே புள்ளியில் அமைந்திருக்கக் காணலாம்.)... இக் கதையிலும் இது அப்படி அமைந்திருக்கக் காண்கிறேன்.

உங்களுடை கதைகள் எல்லாமே வாசகத் தன்மையுள்ள மொழிநடையில் உள்ளதோடு, மிக்கவாறும் முடிச்சுகள்/ அவிழ்ப்புகளோடு கூடியதொரு நாடகவழக்கு எழுத்துநடையிலும் ஆகிவந்திருப்பதால் நீங்கள் திரைக்கதை ஆசிரியத் தகுதிக்கு உரியவர்தான் என்பது மிகத் தெளிவாகவே வெளிப்பட்டிருக்கிறது. நான் தொடக்கத்தில் கூறிய போக்குவரத்துச் சூழ்நிலை, இப்படி முடிச்சுகள்/ அவிழ்ப்புகள் நிறைந்த ஒன்றுதான் என்று நினைவுகூர வேண்டுகிறேன். (‘பதேர் பாஞ்சாலி’யும் செம்மையானதொரு திரைக்கதை வடிவம் கொண்டதாகப் போற்றப் படுகிறது).

என்னைப் பாதித்து, நாட்பட்டும் என் நினைவில் நின்றவை: ‘தரிசனம்’, ‘ஒரு காதற்கதை இரண்டு க்ளைமாக்ஸ்’, ‘போஸ்டர்’, ‘கமான்.. கமான்..’, ‘பைத்தியம்’, ‘தேவர் மாப்பிள்ளை’, ‘தனுக்கு கொண்டாலம்மா’ ஆகியவை. இவற்றில், ‘தனுக்குக் கொண்டாலம்மா’க் கதையின் கருத்து (உடற்புனித மனவக்கிரம், இருந்தும் அறம்பிதற்றல்) காட்டும் இந்தியப் போலிமை தோலுரிக்கப்பட்டது அருமை. நூல் வெளியீட்டு விழாவில் சிறப்பு விருந்தினர் சிறப்பித்துச் சொன்ன, ‘குண்டம்மா பாட்டி’ மிகச் சாதாரணமானதொரு கதையாகவே எனக்குப் படுகிறது. (அளியரோ அளியர் நம் பாரதப் பெண்கள்!).
அன்போடு
ராஜசுந்தரராஜன்

நன்றிகள் பல கவிஞர் அவர்களே..
கேபிள் சங்கர்

Tuesday, January 25, 2011

கேபிளின் கதை

முன்னறிவிப்பு
இது என் கதையல்ல.. ஆனால் என் கதையாகவும் இருக்கக்கூடும். வேண்டுமானால் தமிழ் வலைப்பதிவுலகில் எழுதப்படும் ஆட்டோ பிக்‌ஷனாகக்கூட இருக்ககூடும். கடந்த இருபது வருடங்களில் நம்மிடையே வாழ்வில் ஒரு அங்கமாய் போன ஒரு தொழிலை பற்றியும், அதை சார்ந்த ஒருவனின் வாழ்க்கையை பற்றியது இக்கதை. இது பல சமயங்களில் அபுனைவாகவும், புனைவாகவும் கூட இருக்கக்கூடும் என்பதை உங்களுக்கு நினைவுறுத்தவே இந்த முன்னறிவிப்பு.

கேபிளின் கதை-1
என் கண்ட்ரோல் ரூமிலிருந்து கொத்தாய் ஒயர்கள் ஒரு பெரிய ஓட்டையின் வழியாய் வெளியேறி, இடது வலது என பார்க்காமல், ஆக்டபஸின் கைகள் போல எதிர் ப்ளாட் மொட்டைமாடிக்கும், பக்கத்து பிளாட் மாடிக்கும், பத்தடி இரும்பு போஸ்டிற்குமாய் பரந்து அங்கிருந்து மேலும் மாடிகளுக்கும், பல போஸ்ட் கம்பங்களுக்குமாய் ஆக்கிரமித்து, அடுத்த வீடு, அடுத்த திருப்பம், அடுத்த தெரு, என்று இரை தேடும் பாம்பு போல போய்க் கொண்டேயிருந்தது.

எவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிறேன் இந்த இருபது வருடங்களில். மெக்கானிக்கல் இஞ்சினியரிங் படித்துவிட்டு, ஒரு ஹாபியாக வீடியோ கேசட் வாடகை விட ஆரம்பிக்க, மெல்ல அத்தொழில் நிரந்தரக் கடையாய் மாறி, வெற்றி நடை போட்டுக் கொண்டிருந்த காலத்தில் வர ஆரம்பித்த அடுத்த ஜெனரேஷன் தொழில் தான் இந்த கேபிள் டிவி. வீடியோ பார்லர் வைத்திருந்த போது கூட யாரும் செய்யாத ஒரு விஷயம், நான் கேபிள் டிவி தொழில் செய்ய ஆரம்பித்த போது, செய்தது... ஊரே சிரித்தது.

”இஞ்ஜினியரிங் படிச்சிட்டு இப்படி டெக்குல படம் போட்டு வீடு வீடா வசூல் பண்ணப் போறேன்னு சொல்றியே இது தேவையா?” என்று கேவலமாய் என்னை பார்த்த நண்பர்கள், உறவினர்கள் ஏராளம்.

நான் அப்போதெல்லாம் அவர்களிடம் சொல்லும் ஒரு விஷயம் எதிர்காலத்தில் இந்த தொழில் இன்னும் முப்பது நாற்பது வருடங்களுககு கோலோச்சப் போகிறது. இன்னும் பத்து ஆண்டுகளில் இந்த தொழில் செய்ய பல பெரிய தொழிலதிபர்கள் நுழைந்து உனக்கு எனக்கு என்று போட்டிப் போடப் போகிறார்கள். அன்று நான் இருப்பேனோ இல்லையோ..? நிச்சயம் இந்த தொழில் இருக்கும் என்பேன். சிரிப்பார்கள்.

சினிமா என்ற ஒரு விஷயம் தியேட்டரில் சென்றுதான் பார்க்க வேண்டும் என்று இருந்த காலத்தில், கருப்பு வெள்ளை டிவி, பிறகு கலர் டிவி என்று வளர்ச்சியடைந்தது. அப்படி வளர்ந்த காலத்தில் சினிமாவுக்கு எமனாய் வந்தது விடியோ எனும் ஒரு விஷயம். மெல்ல அந்த வீடியோ தொழிலை ஆக்கிரமித்து, ஒரு இடத்திலிருந்து வீடியோ டெக்கின் மூலம் படம் போட்டால் வீடுகளில் இணைக்கப்பட்டிருக்கும் இணைப்பு மூலம் ஆயிரம் பேரின் வீட்டிற்கு படம் காட்ட முடியும் எனும் போது வீடியோ கேசட்டின் ஆதிக்கம் ஒழிந்து, கேபிளின் ஆதிக்கம் வளர ஆரம்பித்தது. வீட்டிலிருந்தே தினமும் காலையும் மாலையும் படம் பார்ப்பது ஆரம்ப காலத்தில் ஆடம்பர விஷயமாயத்தான் மக்கள் கருதினார்கள். ஆனால் எத்தனை நாள் தான் இப்படி தூர்தர்ஷன் காட்டும் தில்ரூபாவையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பது என்ற விஷயம் மெல்ல கேபிளின் மேல் பார்வையை திருப்பியது.

இருபது வருடங்களுக்கு முன் அலுமினிய கம்பிகளாளான ஆண்டெனாவினால் சிக்னல் பெற்று, ரெண்டே ரெண்டு சானல்களை வைத்துக் கொண்டு, காற்றில் அரைடிகிரி திரும்பினாலும், அலையடிக்கும், மெக்கானிக்கல் ட்யூனர் கருப்பு வெள்ளை டிவியை ட்யூன் செய்து படம் பார்த்து கொண்டிருந்த மக்களுக்கு, உங்கள் தொலைக்காட்சியில் 200 சேனல்கள் வரும் என்று சொல்லியிருந்தால் நம்பியிருப்பார்களா என்று தெரியவில்லை. ”ஐ.த்தோடா” என்று கிண்டலடித்தார்கள்.

வயலும் வாழ்வும், ஒளியும் ஒலியும், சனிக்கிழமை திரைப்படம் என்கிற விஷயங்கள் எல்லாம் உலக அதிசயமாய் இருந்த காலத்தில் ஸ்ரீலங்காவின் ரூபவாஹினி தெரிகிறது என்பதற்காக, பத்தடி உயர இரும்பு கழியில் பெரிய ஆண்டனாவை வைத்து, சிக்னலை இழுக்க, மேலும் ஒரு பூஸ்டரை போட்டு, நடுநடுவே அலையடிக்கும் ரூபவாஹினியில் போடும் தமிழ் படங்களை பார்ப்பதற்கு ஆவலாய் அலைந்த காலத்தை நினைத்தால் ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது.

தமிழ் நாட்டை பொறுத்த வரை கேபிள் டிவி தொழில் செய்பவரை ஆரம்ப காலத்தில் கேபிள் டிவிக்காரர்கள் என்று அழைத்திருந்தாலும், சாட்டிலைட் ஒளிபரப்பில் தமிழில் முன்னோடியான சன் தொலைக்காட்சி வந்ததும் தமிழ் நாடு பூராவும் கேபிள்டிவி தொழில் செய்பவர்களை சன் டிவிக்காரர்கள் என்று அழைப்பது இன்றளவும் வழக்கமாய் இருக்கிறது.

தகவல் தொழில்நுட்பம் தான் எவ்வளவு தூரம் வளர்ந்து கொண்டேயிருக்கிறது. இன்னும் வளரும். வளர்ந்து கொண்டேயிருக்கும். இதற்கு முற்றுப்புள்ளி கிடையாது. இது முற்று பெறும்போது உலகமும் முற்று பெற்றுவிடுமோ என்ற அச்சம் மனதில் தோன்றியது.

இன்றைய நிலையில் தமிழ் சேனல்கள் என்று எடுத்துக் கொண்டால் சன் குழுமம், கலைஞர் டிவி குழுமம், ராஜ் டிவி குழுமம், ஜெயா டிவி குழுமம் என்று லிஸ்ட் எடுத்துக் கொண்டாலே சுமார் முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட சேனல்கள் சேர்ந்துவிடும். இன்ன பிற ஒற்றை சேனல்களை கணக்கெடுத்துக் கொண்டால் கிட்டத்தட்ட ஐம்பது சேனல்கள் வரிசையில் வந்துவிடும். இதுதவிர ஒவ்வொரு ஊரிலும உள்ள லோக்கல் சேனல்கள் எனப்படும் சேனல்களை கணக்கிலெடுத்தால் நூற்றுக்கும் மேற்படும். முக்கியமாய் நம் பக்கத்து மாநிலமான பாண்டிச்சேரியில் சுமார் 30க்கும் மேற்பட்ட லோக்கல் சேனல் இருக்கிறது என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்..

இப்படி தமிழில் மட்டுமே இவ்வளவு சேனல்கள் இருக்க, ஒவ்வொரு தேசிய, மாநில மொழிகளுக்கும் டஜன் கணக்கில் கொத்து கொத்தாய் டிவிக்கள் சேனல்களால் நிரம்பி வழிகிறது. முதல் முதலாய் கேபிள் டிவி என்று எப்போது எங்கே ஆரம்பித்தார்கள்? எப்படி இதன் டெக்னாலஜி வளர்ந்தது? எப்படி இவ்வளவு சேனல்கள் நடத்த முடிகிறது? இந்த சேனல்களை எப்படி கேபிளின் வழியே ஒளிபரப்புகிறார்கள்? பே சேனல்கள் எனப்படும் கட்டண சேனல்கள் எப்படி பணம் வசூல் செய்கிறார்கள்? எவ்வளவு கோடி ரூபாய்கள் இந்த கேபிள் தொழிலில் புரள்கிறது தெரியுமா? எத்தனை பெரிய நிறுவனங்கள் இத்தொழிலில் ஈடுபட்டிருக்கிறது? அனலாக் நெட்வொர்க், டிஜிட்டல் நெட்வொர்க் என்றால் என்ன?. கண்டிஷனல் ஆக்ஸஸ் என்றால் என்ன? செட்டாப்பாக்ஸ் முறையில் எப்படி கையாளப்படுகிறது? எம்.எஸ்.ஓ என்றால் என்ன? எம்.எஸ்.ஓ தான் எல்லாருக்கும் சிக்னல் கொடுக்கிறார்கள் என்றால் ஆப்பரேட்டர்கள் எனும் நம் ஏரியாவில் இருக்கும் ஆப்பரேட்டர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்?

கேபிளின் ஆதிக்கத்தை டி.டி.எச் எனப்படும் வீட்டிற்கு நேரடியாய் ஒளிபரப்படும் டெக்னாலஜி வந்ததினால் கேபிள் டிவியின் நிலை என்னவாகும்? எந்த ஒரு மாநிலத்திலும் இல்லாத ஒரு அரசியல் தமிழ் நாட்டு கேபிள் டிவி தொழிலில் இருப்பது எதனால்?. இந்த அரசியல் பின்னணியால் பாதிக்கப்ப்ட்ட ஆப்பரேட்டர்கள் கதி? இதில் புரளும் பணம் என்பது போன்ற பல கேள்விகளுக்கான பதிலை ஒரு கேபிள் டிவி அதிபரின் பார்வையில் ஒரு ஆட்டோ பிக்‌ஷனாக இப்புத்தகத்தின் மூலம் பார்க்கலாம்.
கேபிள் சங்கர்

Monday, January 24, 2011

சாப்பாட்டுக்கடை

Photo0122
இந்தக் கடையை அடிக்கடி திருவெல்லிக்கேணியில் சுற்றுபவர்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும். அதைவிட ரொம்ப காலமாய் தேவியில் படம் பார்ப்பவர்களுக்கு நிச்சயம் தெரியும்.  ஏனென்றால் தேவியில் படம் பார்க்க முன் பக்கமாய் அனுமதிப்பவர்கள்,படம் விட்டவுடன் பின்பக்கம் உள்ள அவுட் கேட் வழியாகத்தான் அனுப்புவார்கள்.. அப்போது வெளியே வரும் பெரும்பாலானவர்கள் இங்கே சாப்பிடாமல் போயிருக்க மாட்டார்கள். இப்போது சில சமயம் முன் பக்கம் வழியாகவும் விடுவதால் இன்றைய புது ரசிகர்களுக்கு தெரியாமல் இருக்க வாய்ப்புண்டு. இவர்களது ஸ்பெஷாலிட்டி சமோசா, கச்சோடி, ரசமலாய், ரசகுல்லா அல்லது ஜாமூன், ஜிலேபி, மற்றும் பால்கோவா,  மற்றும் லஸ்ஸி.

எப்பவும் அடுப்பிலிருந்து சூடான சமோசாவும், கச்சோரியும் எடுத்து போட்டுக் கொண்டேயிருப்பார்கள் அது காலியாகிக் கொண்டேயிருக்கும். சமோசாவென்றால் ஏதோ வெங்காயத்தையும் உருளையையும் சேர்த்து ஃபில் செய்தது கிடையாது. முழுக்க, முழுக்க உருளை மசாலாவை மட்டுமே வைத்து செய்யப்படும் சமோசா.. மவுண்ட் ரோடில் ஒரு ரூபாய்க்கு சமோசா விற்ற காலத்திலேயே இரண்டரை ரூபாய்க்கு விற்றவர்கள். இப்போது இவர்களது விலை ஒரு சமோசா 5 ரூபாய்.  இவர்களுடய இன்னொரு ப்ளஸ் பாயிண்ட், சர்வீஸ். சட்சட்டென மந்தார இலையில் சூடான சமோசாவை வைத்து அதை அப்படியே கட்டைவிரலால் ஒரு அழுத்து அழுத்தி, நடுவே கார சட்னியும், புளிசட்னியும் ஒவ்வொரு கரண்டி ஊற்றி அப்படியே கையில் கொடுப்பார்கள்.  சூடான சமோசாவுக்கும்,  சரியான விகிதத்தில் கலக்கப்பட்ட மசாலும், சட்னியும் டிவைனாக இருக்கும். அதே போல் கச்சோரியில் நடுவில் ஓட்டைப் போட்டு அதில் சட்னிகளை ஊற்றி கொஞ்சமே கொஞ்சம் மிக்ஸரை போட்டு கொடுப்பார்கள்.

ஸ்வீட் சாப்பிட வேண்டும் என ஆசைப்படுபவர்களுக்கு இருக்கவேயிருக்கு சூடான ஜிலேபி, ஒரு 50 கிராம் ஜிலேபியோ, ரசமலாயோ,அல்லது பால்கோவாவோ சாப்பிட்டுவிட்டு, நல்ல காரம் மணம் கொண்ட சமோசாவையும் லபக்கிவிட்டு, மசாலா மற்றும் ஜல்ஜீரா கலந்த  லஸ்ஸியோ, ஸ்வீட் லஸ்ஸியோ, சால்ட் லஸ்ஸியோ ஒன்று அடித்துவிட்டு கிளம்பினால் மதிய சாப்பாடு ஓவர். புளிக்காத, எல்லா லஸ்ஸியிலும் அரை கரண்டி மலாய் இல்லாமல் இருக்காது. இத்தனைக்கு இது ஒரு கையேந்திபவன் கடை.
கேபிள் சங்கர்

Sunday, January 23, 2011

"Du siehst die welt nur noch in dunklen farben.."

Taas olisi yksi turha viikko pulkassa, tai ei täysin turha, koska: SAIN LOPPUTYÖN VALMIIKSI! Ette voi uskoa miten helpottunut olen. Lopputyön valmistumisen kunniaksi päätin lähteä Syn/\psiin vähän tuulettumaan. Alkoholin vaikutuksen alaisena tuli kyllä oltua ja näin paljon kavereita, joita en ole nähnyt pitkiin aikoihin. Enimmäkseen vietin aikaani luokkakaverini Sonjan ja hänen miehensä kanssa. Iltaan kuului tietysti tanssilattian testaaminen, vaikka lihakseni olivat jo valmiiksi todella kipeät. Olin nimittäin tiistaina strip aerobicissa, perjantaina ja lauantaina zumbaamassa. Eilinen meni kuitenkin kivasti ja oli ihan hauskaa, vaikka olin loppuyöstä aika humalassa. Onneksi sain sentään kyydin kotiin, eikä tarvinnut matkustaa yöbussilla Espooseen. Kiitokset ihmisille onnistuneesta illasta :)

Minä ja Sonja, in vino veritas

Eilisestä ei valitettavasti ole enempää kuvia, koska en taaskaan saanut aikaiseksi ahdistella ihmisiä kamerani kanssa. Ehkä ensi kerralla ryhdistäydyn ja keskityn punaviinin ja sosiaalisen kanssakäymisen sijasta valokuvaamiseen. Ensi viikolla onkin sitten hyvän ystäväni Aronin syntymäpäiväjuhlat, viikon päästä siitä on oma syntymäpäivä ja 16.2 Combichrist + Mortiis keikka. Kuten paras ystäväni totesi "sun elämä on yhtä juhlaa". Itse rohkenen olla eri mieltä asiasta, oma elämä tuntuu jopa tylsältä toisinaan. 

Mutta sitten ostoksiin. Ostolakko pitää edelleen, joten käytinkin omien rahojeni sijasta H&M:lle saamani lahjakortin. H&M:ltä löytyi vaivattomasti juuri sopiva mekko syntymäpäiväjuhliini. 


Samalla reissulla ostin myös tuollaisen romanttisen paitapuseron. Sopii niin arkeen kuin juhlaan ja toimii hyvin korsetinkin alla. 


Aiemmin mainitsinkin, että tein Ofelia Marketista joulukuun alussa muutaman ostoksen. Tässä on nyt toinen niistä, Nosferatu-kaulakoru <3 En edes muista montako vampyyriaiheista korua minulta jo löytyy, mutta ei toki koskaan liikaa.


Rehellisyyden nimissä täytyy tunnustaa, että tein tällä viikolla yhden ostoksen. Pohdin Seppälässä hetken aikaa, että ostanko vaiko enkö, mutta koska hinta oli noin 4 euroa, niin sorruin. Eli ostin mustan pitsinrusetin, missä on camee koristeena. Korua voi käyttää sekä hiuskoristeena, että rintaneulana.


Lopuksi pakollinen hehkutus: Blutengel on julkaissut uuden (mini)levynsä Reich mir die hand 21.1. Maistiainen levyn kappaleesta löytyy jo youtubesta ja voitte uskoa, että olen luukuttanut tätä hittibiisiä jo useamman päivän. Levyn aion ostaa heti, kunhan sen saa jostain tilattua. Blutengel on ollut ehdoton suosikkibändini jo viimeiset 10 vuotta ja Chris Pohl kuuluu (minun) universumin kuumimpien miesten listalla sijalle 1.
Toivon koko sydämestäni, että Blutengel esiintyisi tänä vuonna WGT:ssä ja tulisivat vielä jonain kauniina päivänä Suomeen.
Tässä kuitenkin uusi video ja kappale. Enjoy!

கொத்து பரோட்டா 24/01/11

சென்ற வாரம் யுத்தம் செய் படத்தின் ப்ரோமஷனுக்காகவும், உலக சினிமா பற்றி பேசவும், வழக்கம் போல் விஜய் டிவியில் கூப்பிட்டிருந்தார்கள். வழக்கம் போல் போயிருந்தோம். அவர்களும் வழக்கம் போல் இரண்டு மணிக்கு வரச் சொல்லிவிட்டு ஆறரை மணிக்கு ஆரம்பித்தார்கள். மீண்டும் வழக்கம் போல் போய்விட்டு வந்து புலம்புகிறேன். ஆனால் நிகழ்ச்சி சுவாரஸ்யமாய் இருந்தது. வருகிற குடியரசு தினத்தன்று ஒளிபரப்பாகிறது. வாட்ச் இட்.
###########################################
மிஷ்கினிடம் சாருவை பற்றிக் கேட்ட போது சாரு என் நண்பர், நண்பர், இன்னமும் என் நண்பர் என்றார். ஒரு வேளை சேர்ந்திட்டு இவரு நண்பனின் துரோகம்னு புக் போடுறதுக்கும், அவர் நந்தலாலாவுக்குமா ஆட்டம் ஆடுறாய்ங்களோ. அதே போல உலகப் படம் பத்தி கேட்ட போது அவர் சொன்னது தமிழ் நாடும் உலகத்தில தானே இருக்கு என்பதுதான். இதைத்தான் அவருடய நந்தலாலா நிகழ்ச்சியில் சொன்னேன். சேம் பிஞ்ச்
###########################################
பதிவுகளில், பத்திரிக்கைகளில், மாத இதழ்களில்  எழுதுவதை தவிர சில புதிய இணைய இதழ்களிலும் எழுதக் கேட்கிறார்கள். அப்படி புதிதாய் ஆரம்பித்திருக்கும் இணைய தமிழ் இதழான அதீதம் எனும் தளத்திலும் எழுத கேட்டிருந்தார்கள். அதில் பொங்கல் படங்களை பற்றிய ஒரு கண்ணோட்டத்தை நான் எழுதியிருந்தேன். அது மட்டுமில்லாமல் நல்ல சிறுகதைகள், கட்டுரைகள், கவிதைகள், சினிமா என்று எல்லா தளத்திலேயும் முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள். அதில் ஒளிப்பதிவாளர் விஜய் ஆம்ஸ்ட்ராங் எழுதிய இரட்டை வேட டெக்னிக் பற்றிய இந்த பதிவு செம இண்ட்ரஸ்டிங்.. உங்களின் படைப்புகள் அதீதம் இதழில் வர அவர்களது மின்னஞ்சலுக்கு உங்கள் படைப்புகளை அனுப்பி வைக்கவும். முக்கியமாய் இணையத்தில் எங்கும் வெளிவராத படைப்புகளாய் இருப்பது நன்று.atheetham@gmail.com
###########################################
இந்த வார தத்துவம்நல்ல செழுமையான பாசிட்டிவ் எண்ணங்கள் பாசிட்டிவான விளைவுகளை கொடுக்கும்.

நேரம் தான் உலகத்தின் மிக முக்கியமான ஆட்ட நாயகன். ஏனென்றால் அது தான் நாம் காத்திருக்கும் போது அதிக நேரம் போலவும், கொண்டாட்ட களியாட்டகளின் போது விரைவாக ஓடும்.
############################################
அப்பா வீடு ஒண்ணு சீக்கிரம் கட்டுப்பா… என்றான் சின்னவன். இருக்கிற வீட்டிற்கு சரியாக வாடகை கொடுத்தாலே பெரிய விஷயம் என்று மனதுள் நினைத்தபடி சரி என்றேன், மொத்தம மூணு பெட்ரூம், எங்களுக்கு ஒண்ணு, உங்களுக்கு, பாட்டிக்கு, அப்புறம் ஒரு பெரிய கிச்சன், கோயில் மாதிரி கட்டின சாமி ரூம், பெரிய ஹால். அதில பிஸ்2,3, எக்ஸ்பாக்ஸ், ஹோம் தியேட்டர், பெரிய ப்ரொஜெக்டர், பெரியஎல்.ஈ.டி டிவி, அப்புறம் ஒரு ரொமான்ஸ் ரூம். என்றான் அதை கேட்டதும் அதிர்ந்து போய் அதென்னடா அது ரொமான்ஸ் ரூம் என்றதும், “என்னப்பா இது கூட தெரியல.. இந்த ஸ்டார் ஓட்டல்ல கொஞ்சமா லைட் போட்டு நடுவுல சேர் போட்டு ஒருபாய் கேர்ள் பேசிக்குவங்களே அதான்” என்றான். சினிமா
############################################# 
இந்த வார ப்ளாஷ்பேக்
Fools Gardernனின் லெமன் ட்ரீ பாடல் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல். அற்புதமான பாடல் வரிகள். எப்போதெல்லாம் கொஞ்சம் டல்லாகிறேனோ அப்போதெல்லாம் இப்பாடலை கேட்டாலோ, பார்த்தாலோ சட்டென புத்துணர்ச்சி வந்த மாதிரி இருக்கும். அவ்வளவு அருமையான பாடல்.
#################################################
இந்த வார குறும்படம்
வீடு
என்கிற இந்த குறும்படம் மிகக் குறைந்த செலவில் எடுக்கப்பட்ட படமாய் தெரிகிறது. ஆனால் சுவாரஸ்யமாய் கதை சொல்ல முயற்சித்து அதில் வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறார்கள்.
########################################################
இந்த வார விளம்பரம்
####################################################
இந்த வாரக் கொடுமை
22012011092  22012011095
மேலே உள்ள படங்கள் ஏதோ சினிமாவுக்காக எடுக்கப்பட்டவை அல்ல.. கருணாசுக்கு நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரப்போஸ் வேஷம் போட்டு பெரிதாய் ஒட்டப்பட்ட முக்குலத்தோர் புலி என்று கோவையில் நடைபெறவிருக்கும் நிகழ்வின்  போஸ்டர்.. என்ன கொடுமைங்க இது.
###############################################
இந்த வார புத்தகம்
ஓரிரவு ஒர்ரயிலில் என்று சுஜாதா எழுதிய குறுகுறுநாவல் 25 ரூபாய்க்கு கிழக்கில் சல்லீசாய்  போட்டிருந்தார்கள். எப்படி என்னிடம் இல்லாது போனது என்று தெரியவில்லை. குட்டியூண்டு புத்தகம். ஆரம்பம் முதல் படு ஸ்பீடு. க்ளைமாக்ஸை முன்னமே யூகிக்க முடிந்தது, சுஜாதாவின் அத்துனை கதைகளையும் படித்ததன் விளைவாக இருக்கலாம். 

பா.ராகவனின் உணவின் வரலாறு படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். சுவாரஸ்யமாய் இருக்கிறது. முக்கியமாய் என்னைப் போன்றே உணவுக் காதலரான பா.ரா. அதை எழுதும் பொழுது, சில இடங்களில் நாக்கில் எச்சில் ஊறுகிறது.
################################################
இந்த வாரம் படித்தது
ஏதாவது தவறு செய்துவிட்டு
என்னை சமாதானப்படுத்தும்
அழகிற்காகவது
அடிக்கடி தவறு செய் 

கொடுக்காத முத்தத்திற்காக நீயும்
பெறாத முத்தத்திற்காக நானும்
தயக்க மூலாம் பூசியபடியே
பேசிக் கொண்டிருக்கிறோமே
எப்போது இந்த தயக்கக்கூட்டை
நீ தகர்ப்பாய்?

எழுதியவர் மணிகண்டவேல் எனும் நம் பதிவர்.
#############################################
அடல்ட் கார்னர்
Good girls loosen a few buttons when it's hot. Bad girls make it hot by loosening a few buttons.
Good girls only own one credit card and rarely use it. Bad girls only own one bra and rarely use it.
Good girls wax their floors. Bad girls wax their bikini lines.
Good girls blush during love scenes in a movie. Bad girls know they could do it better.
Good girls think they're not fully dressed without a strand of pearls. Bad girls think they're fully dressed with just a strand of pearls.
Good girls wear high heels to work. Bad girls wear high heels to bed.
Good girls say, "Don't... Stop..." Bad girls say, "Don't Stop..."
#######################################
கேபிள் சங்கர்


Friday, January 21, 2011

சொல்லித்தரவா

sollitharava-15 பொங்கல் ரேஸில் வெளிவந்த படங்களில் இதுவும் ஒன்று. இந்திய அரசின் சலுகைகளில் படித்துவிட்டு வெளிநாட்டில் போய் செட்டிலாகும் இளைஞர்களை குறிவைத்து எடுக்கப்பட்ட படம்.
sollitharava-5 எஸ்.சிவராமன் என்கிற இயக்குனரின் இரண்டாவது படம். இவர் ஏற்கனவே மறந்தேன் மெய் மறந்தேன் என்கிற படத்தை 2006 எடுத்து வெளியிட்டிருக்கிறார். முதல் படத்தில் ஏதும் கற்றுக் கொள்ளவில்லை போலிருக்கிறது. என்ன தான் சொல்ல வந்த விஷயம் ப்ரெயின் ட்ரையின் என்பது போன்ற சீரியஸான விஷயமாய் இருந்தாலும் படம் பூராவும் ஆளாளுக்கு இங்கிலீஷிலேயே பேசிக் கொண்டிருப்பது.. ஒரே காமெடியாய் இருக்கிறது. பின்ன பாருங்க.. கவுண்டர் சீரியஸா அமெரிக்க ஆக்ஸண்டுடன் இங்கிலீஷ் பேசினால் எப்படி இருக்கும்? இதில் இயக்குனர் வேறு காமெடி செய்கிறேன் என்று பட்லர் இங்கிலீஷ் காமெடி செய்கிறார்.
sollitharava-8 மிக அமெச்சூர் தனமான கதை சொல்ல, மேக்கிங், என்று எந்த விதத்திலும் எங்கேயும் பாராட்டி விடக்கூடாது என்பதை கொள்கையாய் எடுத்துக் கொண்டு இரண்டு மணி நேரத்தில் சீட்டில் உட்கார முடியாமல் தவிக்க வைக்கிறார். சார்.. படமெடுக்கணும்னு ஆசைப்பட்டா.. சொல்லுங்க.. நாங்கல்லாம் இருக்கோம்.. காசை கரியாக்காதீங்க..படத்தில் ஒரே ஆறுதல் பாபியின்  இசையில் வரும் “அழகிய சேலை இழுக்குது ஆளை” என்கிற ஒரு அருமையான மெலடி மட்டும்தான்.
sollitharava-6 நடுவில் வெள்ளைச்சட்டை போட்டிருப்பவர்தான் இயக்குனர். இவரை ஒரு விதத்தில் பாராட்டத்தான் வேண்டும். வெறும் கொண்டாட்டத்திற்கான படங்களாய் எடுக்க நினைக்கும் காலத்தில் பிரையின் ட்ரையின், கரப்ஷன், இளைஞர்கள் அரசியலில் நுழைவது என்பது போன்ற சீரியஸ் விசயங்களை எடுத்துக் கொண்டு, நாலைந்து பாடல்கள், சண்டைக்காட்சிகள் என்று இம்சிக்காமல் இருந்ததற்காகத்தான். படம் இரண்டு மணி நேரத்தில் முடிந்தது. நன்றி
சொல்லித்தரவா – எதை?
மீண்டும் குறுகிய காலத்தில் 20 லட்சம் ஹிட்ஸுகளை வாரி வழங்கிய நண்பர்கள், வாசகர்கள், பதிவர்கள் அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி..கேபிள் சங்கர்

Followers

Loading...

Blog Archive