Pages

slokez Apple, slokez Google, slokez Microsoft, slokez Bing, slokez alexa

Sunday, October 31, 2010

கொத்து பரோட்டா-01/11/10

கடந்த மூன்று மாதங்களுக்கு மேலாக குண்டும் குழியுமாய் இருந்த ரோடுகள் எல்லாம் அவசர அவசரமாய் போடப்பட்டது சென்னையில் பல இடங்களில். நமக்கு மட்டுமல்ல அரசுக்கும் தெரியும் இது பருவ மழை காலம் என்று.  யாரை திருப்திபடுத்த இந்த ரோடு போடும் வேலை. நிச்சயமாய் இவர்கள் போடும் ரோடுகள் ஒரு தூறலுக்கு கூட வேலைக் உதவாது என்று போடும் அவர்களுக்கும்  தெரியும் நமக்கும் தெரியும். அப்படியிருக்க.. தேர்தல் விரைவில் வ்ரும் வேலையில் அட்லீஸ்ட் இப்போதாவது நல்ல தரமான, சரியான நேரத்தில் மக்களூக்கு பயன் படும் விஷயங்களில் கவனம் செலுத்தினால் ஆட்சிக்கு நல்லதாக அமையும். ஏதோ சொல்லணும்னு தோணிச்சு.. சொல்லிட்டேன்.
###################################################################எந்திரன் பற்றிய பரபரப்பு அடங்கியும் சன் டிவி மட்டும் எந்திரன் பெயர் வைத்த கதை, எந்திரனுக்கு ஆணி  அடித்த  கதை  என்று காட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த விளம்பரத்தை பார்த்துவிட்டு தியேட்டருக்கு போக நினைக்கும் பதினைந்து இருபது பேர் கூட போகாமல் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருக்க வாய்பிருக்கிறது என்று சன்னுக்கு தெரியவில்லையா..? எல்லாம் தீபாவளி வரைதான். கல்லா கட்டி முடிஞ்சாச்சுன்னா கிளம்பிர வேண்டியதுதானே..?
###################################################################
செவிக்கினிமை
சமீபத்திய தீபாவளி வெளியீட்டு படங்களில் மைனாவில் சென்ற வாரம் எழுதிய பாடலை தவிர, பெரிசா ஏதும் இம்ப்ரஸாகவில்லை என்றாலும். உத்தமபுத்திரன் படத்தில் செதுக்கி எடுத்த சிலைய போல் என்ற பாடலில் இருக்கும் ரிதமும், குத்தும் ஒரு ஆட்டம் போடத்தான் தோன்றுகிறது. ஆனாலும் விஜய் ஆண்டனியின் பழைய பாடலின் ரிமீக்ஸாகவே இருப்பது தான் குறை.
###################################################################
இந்த வார வீடியோ
ரூபிக் க்யூப் பற்றி உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும் ஓரு காலத்தில் எலலார் கையிலும் இருந்த ஒரு முக்கிய விளையாட்டு பொருள். பின்பு அது ஒரு டென்ஷன் நீக்கும் அருமருந்தாகவும், புத்திசாலி தனத்தை காட்ட நினைக்கும் விஷயமாகவும் பரவி, எவ்வளவு குறுகிய காலத்தில் க்யூபை சேர்க்க முடியும் என்று போட்டியெல்லாம் நடந்த காலம் ஒன்று உண்டு. நான் மூன்றே நிமிஷங்களில் க்யூபை செட் செய்துவிடுவேன். இப்போது அதே க்யூபை வேறு ஒரு வடிவத்தில் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். மேலும் பல இன்னவேஷன்களோடு. சிம்ப்ளி இண்ட்ரஸ்டிங்.. அது சரி நான் எப்படி மூன்று  நிமிடங்களில் க்யூபை சால்வ் செய்வேன் என்றுதானே கேட்கிறீர்கள். க்யூப் பாக்சை அக்கக்காய் பிரித்து எல்லா கலரையும் ஆடராய் பிக்ஸ் செய்துவிடுவேன்.
###############################################################
இந்த வார ப்ளாஷ்பேக்
லியோனல் ரிச்சியின் “ஹலோ” பாடலை கேட்டிருக்கிறீர்களா? அந்த கரகர குரலில் வழியும் காதலை அப்பாடலின் வரிகளை உணர்ந்தால் தெரியும். இதன் வீடியோ எம்டிவியின் ஆரம்ப காலத்தில் பெரும் புகழ் பெற்றதாகும். அருமையான, க்யூட்டான, இனிமையான வசீகரிக்கும் குரலுடனான பாடல்.

###############################################################
இந்த வார குறும்படம்
ராமின் பிப்ரவரி14 ஒரு காதல் கதை. ராமின் கதை சொல்லும் முறையை விட, கதையில் முக்கிய மாந்தரக்ளை தவிர மற்ற எல்லா கேரக்டர்கள், அட்மாஸ்பியர் ஆட்கள், பின்னணி எல்லாவற்றையும் 2டி அனிமேஷனில் கொடுத்திருக்கும் முறையில் உழைப்பு தெரிகிறது. ஆனால் இதே அனிமேஷனை நம்பி கதை சொல்லலில் கோட்டை விட வாய்ப்பு உள்ளது. அடுத்து வரும் படங்களில் கதையையும் நம்பி களமிரங்கலாம் நண்பா..
###################################################################
இந்த வார விளம்பரம்
இந்த ப்ரிட்ஜ் ஸ்டோன் விளம்பரத்தை சில பேர் பார்த்திருக்கக்கூடும். இருந்தாலும் மீண்டும் ஒரு முறை பார்க்கலாம் அவ்வளவு இண்ட்ரஸ்டிங்கான, க்ரியேட்டிவான விளம்பரம்.
###################################################################

மிகவும் இண்ட்ரஸ்டான, விதயாசமான சாகசங்களின் தொகுப்பு இது..
###################################################################
ஜோக்
12 குழந்தைகளூடன் ஒரு ஆண் ரயிலில் பயணம் செய்வதை பார்த்த ஒரு பெண் அவனை பார்த்து கேட்டாள் “இவர்கள் எல்லாம் உங்கள் குழந்தைகளா?” அந்த ஆண் அதற்கு சிரித்துக் கொண்டே “ இல்லை.. நான் ஒரு காண்டம் சேல்ஸ்மேன். இவர்கள் எல்லாம் என் கஸ்டமர் கம்ப்ளைண்டுகள்”. என்றான்.
###################################################################
அடல்ட் கார்னர்
8,18,28,38,48,58 வயதுடைய பெண்களிடையே உள்ள வித்யாசம் என்ன என்று தெரியுமா?
8- படுக்க வைத்துவிட்டு கதை சொல்வோம்
18- நாம் கதை சொல்லிவிட்டு படுக்கைக்கு செல்வோம்.
28- கதையெல்லாம் சொல்லாமலேயே படுக்கைக்கு கூப்பிட்டு செல்லலாம்
38- அவள் கதை சொல்லி நம்மை படுக்கைக்கு கூட்டிப் போவாள்
48- நான் கதை சொல்லி எப்படியாவது படுக்கைக்கு போகாமல் இருக்க..
58- ரெண்டு பேரும் கதை சொல்லிட்டேயிருப்போம்.. படுக்கைக்கு போகாமலே…

பயாலஜி டீச்சர்: ஒரு ஆணின் நாலு இன்ச் லுல்லா போதுமானது ஒரு பெண்ணை கர்பமாக்க என்று மாணவிகளிடம் சொல்ல, மாணவிகளில் ஒருத்தி எழுந்து “ஒன்பது இன்ச் இருந்தால்?” என்று கேட்டாள். அதற்கு டீச்சர் “நான் தேவையை பற்றி பேசுகிறேன். ஆடம்பரத்தை பற்றி அல்ல” என்றாள்.
###################################################################
கேபிள் சங்கர்

Project Pitchfork 22.10 @ Gloria, Helsinki

Vihdoin lupaamani postaus Project Pitchforkin keikasta. Keikka tosin meinasi jäädä minulta väliin. Minun oli tarkoitus matkustaa viime viikolla keskiviikon ja torstain välisenä yönä Lapista takaisin pk-seudulle. Noh, niin siinä kävi että heräsin keskiviikkona aamuna siihen, että tärisin kylmyydestä peiton alla. Ei auttanut muu kuin mitata kuume ja 37,7 astettahan tuo mittari näytti. Kirosin flussapöpöt alimpaan helvettiin ja pohdin taas tämän olevan niin minun tuuriani. Eikä siinä kaikki, keskiviikkoiltana kuume nousi yli 39 asteen. Nukuin koko päivän ja aloin vaipua epätoivoon. Päätin, että en luovuta vaan vedin kaikki mahdolliset (ja mahdottomat) lääkkeet naamariin: buranat, finrexinit, yrttitipat, actimelit jne. Kuumeesta ja poikaystävän varoituksista huolimatta lähdin keskiviikkona urheasti junaan istumaan. Heräsin ensimmäisen kerran Oulussa, toisen kerran Tampereella ja seuraavan kerran Pasilassa todetakseni että prkl olen kohta päätepysäkillä.
Tunsin kuolevani vain matkalla junasta asemahalliin. Onneksi ihana poikaystäväni tuli minua vastaan ja kantoi painavat laukkuni Kamppiin, bussiin ja kotiini. Sen lisäksi hän kävi vielä kaupassa, että sain nukkua koko päivän. Tuntui aivan uskomattoman hyvältä, että joku jaksoi huolehtia minusta, kun olin huonossa kunnossa. Joidenkin mielestä se on itsestäänselvyys, että kumppani huolehtii, mutta minulle se ei todellakaan ole. Kiitos huolenpidosta.

Ja uskokaa tai älkää perjantaiaamuna mittari näytti 36 astetta! Meikä on terve. Ja ei kun valmistautumaan keikkaa varten. Sairastelun takia jätin kuitenkin kirkkaat väliin ja otin vain muutaman siiderin. Mies saattoi minut Kamppiin, josta löysinkin Sinnan ja suuntasimme kohti Gloriaa.


Ja pakkohan oli toki ottaa parisuhdekuva

ja asukuva

Hiuskoriste, headpiece - Ibero, Citymarket
Huivi, scarf - self-made
Takki, jacket - Seppälä
Hame, skirt - Lindex
Sukkahousut, tights - Lindex
Kengät, shoes - from my friend

Saavuttiin Sinnan kanssa tyylikkäästi myöhässä Gloriaan. Missattiin lämppäribändi kokonaan, mutta hei, hienot naiset on aina myöhässä. Ehdittiin kuitenkin ennen itse Project Pitchforkin keikan alkua ja rynnistettiin lavan eteen humppaamaan (ja flirttailemaan laulajalle). Keikka oli mitä parhain ja kuulin ehdottoman lempikappaleeni bändiltä eli Time Killer: in. Ihmettelen vain suuresti sitä, että biisi soitettiin jo kolmantena kappaleena. Yleensä kun hittibiisi säästetään viimeiseksi. Pääsimme myös lavalle tanssimaan, kun laulaja noukki eturivistä yleisöä lavalle tanssimaan. Joku mulkku järjestysmies ei tosin tästä hirveästi innostunut. Ilonpilaaja. Oli kuitenkin aivan loistava keikka. 


Onnellinen keikkailija

Ja lopuksi vielä, ihanat tytöt keikalla <3

Lisää loistavia keikkoja ja klubeja on tiedossa:

5.11 Synapsi Halloween @ Wäiski
12.11 Graveyard party @ Gloria
15.11 Apoptygma Berzerk @ Gloria

Näitä odotellessa...

Saturday, October 30, 2010

உங்கள் பக்கம்

ஷவர் ஒரு சந்தோஷ சாத்தான்


குளியலறைக்குள் 

நுழைந்தபின்தான்
நியாபகம் வரும்
டவல் எடுக்க மறந்தது.


உனை அழைத்து கேட்க

வெட்கங்களுடனே எடுத்துக்கொடுத்து

மின்னலாய் வெளியேறுவாய்.


என் இதழ்கள் உன் பெயரை 

மெதுவாய் உச்சரிக்க,
தயங்கியபடியே உள்நுழைவாய். 



ஷவரின் நீர்துளி 

உன்மீது படாதவாறு
எச்சரிக்கையுடன் ஒதுங்கி நிற்பாய்.


உன்னை அருகில் 

இழுக்கும் வேலையை
கச்சிதமாக என் ஒரு கரம் செய்ய, 

மறு கை ஷவரின் திறப்பானுக்கு
கட்டளையிடத்தொடங்கும்





மேலிருந்து நீர்த்துளி
பூவாய் பொழியத்தொடங்க,
பூவையின்ஆடைகள்
மொட்டவிழ்க்கத் தொடங்கும்.


உன் ஆடைகள் முழுவதும்

நீரால் சூழப்பட
நீயோ என்னால் சூழப்படுவாய்.



முழுக்க நனைந்தபின் 

முக்காடு தேவையா என்று 

நான் சூசகமாய் கேட்க,
முறைத்தவாறே திரும்பி நிற்பாய். 


விடுதலை என்றால் 

எனக்கு மிகப்பிடிக்கும்.
அதை உன் அனுமதியின்றி
உன் ஆடைகளுக்கு கொடுப்பேன்.



உன்னை நோக்கி நான்
ஈர்க்கப்படுவதைப்போல நம்மை
நோக்கி நீர் ஈர்க்கப்படும்.


உலகிலேயே நம்

இருவருக்கு மட்டுமே
மழை பெய்யும் இடம்
நம் குளியலறைதான். 



ஆடை தொந்தரவுகளின்றி

இருவரும் இதமாய்
அணைத்தபடி இருக்க,



நம்மிருவரையும் இன்னும்

நெருக்கமாய் இருக்க
வழி செய்தபடி
நம்மீது வழிந்தோடுகிறது
ஷவர் என்னும்
சந்தோஷ சாத்தானின்
நீர் தேவதைகள்.

கவிதைகளின் காதலன் என்கிற பெயரில் எழுதும் மணிகண்டனின் காதல் கவிதைகள் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். இவரின் நால் வரி காதல் கவிதைகள் ஷார்ட் அண்ட் ஸ்வீட்
 இவரின் கவிதைகளை மேலும் படிக்க..

Totuus on blogia ihmeellisempää?

Olen jo pidemmän aikaa pohtinut millaisen kuvan ihmiset antavat itsestään blogissa ja miksi. Mitä ihmiset mahtavat ajatella minusta vain tämän perusteella? Aiheesta on tullut keskusteltua yhden jos toisenkin ihmisen kanssa ja uusimmassa Cosmopolitanissa oli myös juttu samasta aiheesta. Vastaako ihmisen nettipersoona todellisuutta vai onko totuus blogia ihmeellisempää..vai sanoisinko tavallisempaa?

Tuntuuko muiden elämä aina paljon mielenkiintoisemmalta? Miksi toiset näyttävät aina kauniimmilta kuvissa, miksi heillä on hienommat vaatteet, enemmän rahaa, vilkas sosiaalinen elämä ja upea asunto? Oma elämä tuntuu tylsältä ja peilikuvakaan ei miellytä. Kuinka usein vertaat itseäsi muihin ja kärsit sen jälkeen alemmuuden tunteesta? Kuka tunnistaa itsensä? Veikkaanpa, että hyvin moni.


Mutta oletko koskaan miettinyt mikä asioista on oikeasti totta? En henkilökohtaisesti usko, että ihmiset hirveästi valehtelevat blogeissaan, mutta ehkä kaunistelevat totuutta. Ehkä hän ei kertonut että häivytti photoshopilla järkyttävän finnin kasvoistaan, unohti myös mainita, että se täydellinen parisuhde lähenee loppuaan ja luottokorttivelka hipoo pilviä. Mutta se on inhimillistä. Jokainen meistä haluaa antaa itsestään mahdollisimman hyvän vaikutelman muille ja samalla hieman nostaa itsetuntoaan. Tässä ei sinänsä ole mitään pahaa, mutta entä jos toisten blogien lukeminen tekee sinut kateelliseksi ja saa voimaan pahoin.


Olen joskus järkyttyneenä lukenut hyvin suosittujen muoti- ja lifestyleblogien saamia kommentteja. Osassa ihmivat ovat suorastaan kehoittaneet blogin pitäjää tappaamaan itsensä, koska hän on ruma huora. Anteeksi mitä? Herää kysymys, miten yksi blogi voi saada jonkun ihmisen kirjoittamaan mitään noin radikaalia? Kyseessä kun ei ole mikään poliittisesti kantaa ottava tai uskonnollisiin kysymyksiin puuttuva blogi, jotka yleensä herättävät suuria tunteita ja paljon keskustelua. Onko kyse todella vain kateudesta?

Mutta nykymaailmassa se on niin helppoa. Anonyymisti voi sanoa selllaisia asioita, mitä et ikinä päin naamaa kehtaisi sanoa. Oma elämäsi tuntuu niin tylsältä ja naamakin rumalta, ja sitten näet jonkun, joka edustaa juuri sitä mitä itse haluaisit olla. Kuinka helppoa on kirjoittaa jotain ilkeää ja tuntea hetkellistä voiton riemua että sait poljettua hänet alas. Vai saitko sittenkään? Kuvitteletko todella, että nyt tämä bloggaaja lopettaa uusien vaatteiden ostamisen, antaa itsensä rupsahtaa ja lopulta tappaa itsensä? Tuskinpa vain. Luultavasti häntä ei voisi vähempää kiinnostaa sinun mielipiteesi, koska et ole millään tavalla merkittävä henkilö hänen elämässään. Surullista eikö? Ei, vielä surullisempaa on se, että sorrut tuollaiseen vain koska jollain ihmisellä on jotain, mitä sinulla ei ole.


  Jos ihmiset käyttäisivät kateuteen ja toisten haukkumiseen käyttämänsä energian siihen että saisivat itse sen, mitä toisessa kadehtivat, olisi maailma paljon parempi paikka elää. Turha olla kateellinen muille, jos et itse tee mitään sen eteen, että oma elämäsi olisi sellaista kuin sen haluat olevan. Oletko koskaan pysähtynyt ajattelemaan, mitä nämä toiset ihmiset ovat tehneet sen eteen, että heidän elämänsä olla sellaista kuin se on. Mikään tässä maailmassa kun ei tule ilmaiseksi.

Enkö muka itse ole koskaan ollut kateellinen kenellekään? Tottakai olen. Mutta harvoin olen ihmisille kateellinen materiasta tai ns. pinnallisista asioista. Asia, mistä olin joskus aivan tuhottoman kateellinen ihmisille oli niinkin yksinkertainen asia kuin parisuhde. Kihisin vihreänä kateudesta ihmisten onnellisille parisuhdekuville netissä (olivatkohan edes oikeasti onnellisia?) ja itku kurkussa katselin söpöjä pariskuntia kaduilla. Omat parisuhteeni kun ovat olleet hyvin epäonnistuneita, enkä ole ollut yhdessäkään aiemmassa suhteessani aidosti onnellinen, saati että olisin tuntenut itseni rakastetuksi. Ja vaikka kuinka yritin löytää pysyvän onnen, en siinä onnistunut. En jaksanut onnitella ystäviäni kihlauksesta, lapsista tai yhteisestä asunnosta. Halusin, että en kuulisi heidän suhteistaan yhtään mitään. En silti koskaan mustamaalannut ystäviäni tai toivonut heidän eroaan. Ei se ole minulta pois, jos jollain toisella on asiat hyvin. Ihmisten olisi hyvä ymmärtää, että toisen onni ei ole koskaan itseltä pois.


Olen joskus ihmetellyt suuresti, kun joku ihminen on sanonut kadehtivansa minua. Olen miettinyt, että miksi ihmeessä hän minua kadehtii. Kun olen kysynyt asiasta, olen kuullut monia eri syitä. Monesti ne ovat asioita, joita itse ei ole edes ajatellut. Asioita, jotka ovat itselleen niin itsestäänselviä, että ei tule edes ajatelleeksi, että joku voisi olla niistä kateellinen. Ihmisen pitäisi muistaa olla kiitollinen kaikesta hyvästä, mitä on elämässään saanut, koska liian usein asioita osaa arvostaa, vasta kun ne menettää.

Itse voin rehellisesti, ja yhtään kaunistelematta totuutta, sanoa olevani tällä hetkellä hyvin onnellinen ja olen tyytyväinen itseeni ja elämääni. Voin myös kertoa, että elämäni ei ole täydellistä ja olen kokenut paljon pahoja asioita. Miksi en sitten puhu niistä? Koska ihmiset voisivat käyttää niitä minua vastaan. Kyse ei ole niinkään totuuden kaunistelusta, vaan siitä, että ne eivät kuulu ulkopuolisille. Joistakin ikävistä asioista en halua puhua edes läheisteni kanssa, miksi siis avautuisin niistä täysin tuntemattomille ihmisille netissä?


Poikkeaako oma nettiminäni todellisuudesta? Kyllä. Tiedän, että netin perusteella osa ihmisistä pitää minua hyvin pinnallisena, kylmänä ja itserakkaana ihmisenä. Välillä asia harmittaa minua, mutta toisaalta tiedän, että läheiseni ovat täysin eri mieltä. Pidän tietoisesti itselläni kovan ulkokuoren, koska olen pohjimmiltani niin herkkä. Haluan vain suojella itseäni. Ymmärrän hyvin, että ihmiset tulkitsevat sitä eri tavoin. Toisille pelkkä ulkonäöstä huolehtiminen tekee pinnalliseksi, vaikka kirjaahan ei saisi arvostella pelkän kannen perusteella. Mielestäni pelkän netin perusteella ei kannata ihmistä tuomita.

Uskon, että ihminen voi saavuttaa elämässä lähes mitä tahansa, jos vain oikeasti haluaa. Kyse on siitä, miten paljon sitä haluaa ja kuinka paljon on valmis tekemään töitä sen eteen. Turha siis hukuttaa itseään kateuden syövereihin, vaan pysähtyä hetkeksi miettimään omaa elämäänsä. Mikä omassa elämässäni ja minussa itsessäni on hyvää ja mitä voisin niissä muuttaa? Älä tuhlaa energiaasi kateuteen, vaan käytä se oman itsesi hyväksi. Viha ja kateus ovat vain energian tuhlausta hyviltä asioilta. Jokaisessa ihmisessä on ne hyvät ja huonot puolensa, eikä kenenkään elämä ole niin täydellistä, kuin se ehkä ulkopuolisen silmissä näyttää. Toiset vain osaavat nauttia elämästä silloinkin, kun se ei ole niin ruusuista. Ja se on asia, josta saa ja pitääkin olla hieman kateellinen.

Kaikki kuvat: weheartit.com

Friday, October 29, 2010

Baava

baavareview1 பொம்மரில்லுக்கு பிறகு சித்தார்த்துக்கு பெரியதாய் ஏதும் தெலுங்கிலும் சரி, இந்தியிலும் சரி.. ஏதும் குதிரவில்லை. ஓயே என்று ஷாலினி தங்கை ஷாம்லியுடன் நடித்த படம் கொஞ்சம் ஓகே.  கொஞ்சம் கேப்பில் இந்தியிலும் சொல்லும் படியாக இல்லாமல் மிகவும் எதிர்பார்த்த படம் பாவா.

படத்தின் கதை ஒன்றும் புதியதில்லை. வழக்கமான சின்ன வயசு ப்ரெண்ட்ஷிப், இரண்டு கிராமம் பகை, கோயிலில்  ஆளுக்கு பாதி, சொந்த மாமாவையே தெரியாமல் காதலிப்பது, ஹீரோவின் அம்மா அந்த பணக்கார வீட்டு பெண், வீட்டிற்கு தெரியாமல் தாலி கட்டிக் கொண்டு அலையும் ஹீரோயின், சின்னத்தம்பி க்ளிஷேக்கள், என்று இந்திய சினிமாவில் எவ்வளவு டெம்ப்ளேட் விஷயங்கள் இருக்கிறதோ.. அவ்வளவு விஷயங்கள் படம் முழுக்க இருக்கிறது.
bava Wallpapers [THEMY3] சித்தார்த் என்னதான் தன்னுடய ப்ர்மாமென்சால் பரபரப்பாக போகும் திரைக்கதை என்று காட்ட நினைத்தாலும், நகரவே நகர மாட்டேன் என்கிறது திரைக்கதை என்கிற வஸ்து.  சமீப காலத்தில் இவ்வளவு மொக்கையான க்ளைமாக்ஸ பார்த்ததேயில்லை. சக்ரியின் இசையில் ரெண்டு பாட்டுகள் தேவலாம்

ராஜேந்திர ப்ரசாத் சித்தார்த்தின் அப்பாவாக வருகிறார். என்.டி.ஆரை இமிடேட் செய்கிறார். பெரிதாய் சொல்லிக் கொள்ளும்படியான கேரக்டர் இல்லை. அவரது மனைவியாக வருபவர் நிச்சயம் ஒரு ரவூண்ட் வருவார். சீதாவுக்கு போட்டி ரெடியாகிவிட்டது. சிந்து துலானி ராஜேந்திர பிரசாத்தின் ப்ளாஷ் பேக்கில் வருகிறார். கொஞ்சம் பூசினார் போல இருக்கிறார்.
Bava-Movie-wallpapers1 (3) சித்தார்த்துக்கு சூட் ஆகாத கிராமத்து இளைஞன்  கேரக்டர். செட்டாகவில்லை. கதாநாயகி பரனிதா.. சட்டென பார்த்தால் பழைய நக்மா போல இருக்கிறார். சரியான இடுப்பூ…. பெரிய கண்கள்.. கீழ்நோக்கி தொங்கும் உதடு.. ஓகே.. மற்றும் பாராட்டும்படியான ஒளிப்பதிவு நம்ம அரவிந்த் கிருஷ்ணா. படத்தில் இயக்குனர் இங்கேயெல்லாம் காமெடி பிச்சிட்டு போகும் என்று நினைத்த இடங்களில் எல்லாம் சொதப்பியது வேறு கதை.
Baava- Better to wait for tv premier
கேபிள் சங்கர்

Thursday, October 28, 2010

எண்டர் கவிதைகள்-17

pic
தொடர் ஹாரன் சத்தம் கேட்கும்

டி நகர் பஸ்ஸ்டாண்ட் ரூம்

புணர்ந்து போட்ட பெண் போலிருந்தது

முட்டை தோசை

குஷ்பூ இட்லி

இட்லி போடும் குண்டு பெண்

பேக்கிரி உனக்கு

உங்கக்கா எனக்கு

அய்யோ.. ஆணாதிக்கவாதி ஆயிட்டேனோ?

உள்ளே போனது நெப்போலியன்

வெளியே வந்தான் அலெக்ஸ்ஸாண்டர்

பல்லில் சிக்கிய சிக்கன் துண்டு

வேறொருவனோடு ஓடிப் போன காதலி

போடாங்க.. அவ என்ன பெரிய பு...யா?

புலம்பியபடி படுக்கையில் விழுந்தேன்

அடுத்த நாள் காலை தயாராய் இருந்தது

சலவை செய்த முகமூடியோடு.
கேபிள் சங்கர்

Wednesday, October 27, 2010

ப்ளூ பாக்ஸ் ஸ்ரீதர்

Blue Box  - K.R. Sridharbluebox
கே.ஆர். ஸ்ரீதர் - இன்றைய தேதியில் அமெரிக்கா முழுமைக்கும் வியப்போடு கவனிக்கப்பட்டு வரும் பெயர்.இதுவரை யாருமே செய்திராத ஓர் அதிசயத்தை செய்து காட்டியதன் மூலம் அமெரிக்க பிஸினஸ் உலகமே இவரை அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. இதில் பெருமைக்குரிய விஷயம், இவர் ஒரு தமிழர் என்பதே.அப்படி என்னதான் சாதனை செய்துவிட்டார் இந்தத் தமிழர்?

திருச்சியில் உள்ள ரீஜினல் என்ஜினீயரிங் காலேஜில் (தற்போது என்.ஐ.டி.) மெக்கானிக்கல் என்ஜினீயரிங் படித்து முடித்தவுடன் அமெரிக்காவில் உள்ள இல்லினாய்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் நியூக்ளியர் என்ஜினீயரிங் படித்து விட்டு,
அதே பல்கலைக்கழகத்தில் ஆராய்ச்சி செய்து டாக்டர் பட்டமும் பெற்றார் ஸ்ரீதர். மிகப் பெரிய புத்திசாலியாக இருந்த இவரை நாசா அமைப்பு உடனடியாக வேலைக்கு எடுத்துக் கொண்டது. அரிசோனா பல்கலைக் கழகத்தில் உள்ள ஸ்பேஸ் டெக்னாலஜீஸ் லேபரட்டரியின் இயக்குநராக அவரை நியமித்தது.

செவ்வாய்க் கிரகத்தில் மனிதன் வாழ முடியுமா? அதற்குத் தேவையான சாத்தியக்கூறுகளைக் கண்டுபிடிப்பது எப்படி?என்பது பற்றி ஆராய்ச்சி செய்வதே ஸ்ரீதரின் வேலை. முக்கியமாக செவ்வாய்க் கிரகத்தில் மனிதன் சுவாசிக்கத் தேவையான ஆக்ஸிஜனை தயார் செய்ய முடியுமா என்கிற ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்டார். இந்த ஆராய்ச்சியில் மிகப் பெரிய வெற்றியும் பெற்றார். ஆனால் அமெரிக்க அரசாங்கமோ திடீரென அந்த ஆராய்ச்சியை ஓரங்கட்டிவிட்டது. என்றாலும் தான் கஷ்டப்பட்டு கண்டுபிடித்த விஷயத்தை ஸ்ரீதர் அப்படியே விட்டுவிடவில்லை.

அந்த ஆராய்ச்சியை அப்படியே ரிவர்ஸில் செய்து பார்த்தார் ஸ்ரீதர். அதாவது, ஏதோ ஒன்றிலிருந்து ஆக்ஸிஜனை உருவாக்கி வெளியே எடுப்பதற்குப் பதிலாக அதை ஒரு இயந்திரத்துக்குள் அனுப்பி, அதனோடு இயற்கையாகக் கிடைக்கும் எரிசக்தியை சேர்த்தால் என்ன நடக்கிறது என்று ஆராய்ந்து பார்த்தார்.

அட, என்ன ஆச்சரியம்! மின்சாரம் தயாராகி வெளியே வந்தது. இனி அவரவர்கள் அவரவருக்குத் தேவையான மின்சாரத்தை இந்த இயந்திரம் மூலம் தயார் செய்து கொள்ளலாம் என்கிற நிலையை ஸ்ரீதர் உருவாக்கி இருக்கிறார். தான் கண்டுபிடித்த இந்தத் தொழில் நுட்பத்தை அமெரிக்காவில் செய்து காட்டியபோது அத்தனை விஞ்ஞானிகளும் அதிசயித்துப் போனார்கள்.

ஆனால் இந்த புதிய தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி, வர்த்தக ரீதியில் மின்சாரம் தயாரிக்க வேண்டுமெனில் அதற்கான இயந்திரங்களை உருவாக்க வேண்டும். இதற்கு பெரியஅளவில் பணம் வேண்டும். இப்படிப்பட்ட தொழில்நுட்பத்தைப் உருவாக்கும் பிஸினஸ் பிளான்களுக்கு வென்ச்சர் கேப்பிட்டல் நிறுவனங்கள்தான் பணத்தை முதலீடு செய்யும். ஸ்ரீதருக்கும் அப்படி ஒருவர் கிடைத்தார். அவர் பெயர், ஜான் டூயர். சிலிக்கன் பள்ளத்தாக்கில் பிரபலமாக இருக்கும் மிகப் பெரிய வென்ச்சர் கேப்பிட்டல் நிறுவனமான கிளீனர் பெர்க்கின்ஸை சேர்ந்தவர்இந்த ஜான் டூயர்.

அமெரிக்காவில் மிகப் பெரும் வெற்றி கண்ட நெட்ஸ்கேப்,அமேசான், கூகுள் போன்ற நிறுவனங்கள் இன்று பிரம்மாண்டமாக வளர்ந்து நிற்கக் காரணம், ஜான் டூயர் ஆரம்பத்தில் போட்ட முதலீடுதான்.கூகுள் நிறுவனத்தை ஆரம்பிக்க ஜான் டூயர் தொடக்கத்தில் போட்ட முதலீடு வெறும் 25 மில்லியன் டாலர்தான். ஆனால்,ஸ்ரீதரின் தொழில்நுட்பத்தை வர்த்தக ரீதியில் செயல்படுத்த ஜான் டூயர் போட்ட முதலீடு 100 மில்லியன் டாலர். இது மிகப்பெரும் தொகை. என்றாலும் துணிந்து முதலீடு செய்தார் ஜான்.காரணம், ஸ்ரீதர் கண்டுபிடித்த தொழில்நுட்பம் சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்தது. பொதுவாக மின் உற்பத்தி செய்யும்போது சுற்றுச்சூழல் பிரச்னைகள் நிறையவே எழும். அது நீர் மின் உற்பத்தியாக இருந்தாலும் சரி, அனல் மின் உற்பத்தியாக இருந்தாலும் சரி.

எனவே சுற்றுச்சூழலுக்கு எந்த வகையிலும் பங்கம் வராத மின் உற்பத்தித் தொழில்நுட்பத்துக்கு மிகப் பெரிய வரவேற்பு இருக்கும் என்று நினைத்தார் அவர். தவிர, ஸ்ரீதரின் தொழில்நுட்பத்தைக் கொண்டு குறைவான செலவில் மின்சாரம் தயார் செய்ய முடியும். இந்த பாக்ஸிலிருந்து உருவாகும் மின்சாரம் குறைந்த தூரத்திலேயே பயன்படுவதால் மின் இழப்பு என்கிற பேச்சுக்கே இடமில்லை. இது மாதிரி பல நல்ல விஷயங்கள் ஸ்ரீதரின் கண்டுபிடிப்பில் இருப்பதை உணர்ந்ததால் அவர் அவ்வளவு பெரிய தொகையை முதலீடு செய்தார்.

நல்லவேளையாக, ஜான் டூயரின் எதிர்பார்ப்பு பொய்க்கவில்லை. கிட்டத்தட்ட எட்டு ஆண்டுகள் கஷ்டப்பட்டு பலரும் உழைத்ததன் விளைவு இன்று 'ப்ளூம் பாக்ஸ்' என்கிற மின்சாரம்தயாரிக்கும் பாக்ஸ் தயார் செய்துள்ளார்.

சுமார் 10 முதல் 12 அடி உயரமுள்ள இரும்புப் பெட்டிதான் ஸ்ரீதர்உருவாக்கியுள்ள இயந்திரம். இதற்கு உள்ளே ஆக்ஸிஜனையும் இயற்கை எரிவாயுவையும் செலுத்தினால் அடுத்த நிமிடம் உங்களுக்குத் தேவையான மின்சாரம் தயார். இயற்கைஎரிவாயுவுக்குப் பதிலாக மாட்டுச்சாண வாயுவையும் செலுத்தலாம் அல்லது சூரிய ஒளியைக் கூட பயன்படுத்தலாமாம். இந்த பாக்ஸ்களை கட்டடத்துக்குள்ளும் வைத்துக் கொள்ளலாம். வெட்ட வெளியிலும் வைத்துக்கொள்ளலாம் என்பது சிறப்பான விஷயம்.

உலகம் முழுக்க 2.5 பில்லியன் மக்கள் மின் இணைப்புப் பெறாமல் இருக்கிறார்கள்ஆப்பிரிக்காவில் ஏதோ ஒரு காட்டில் இருக்கும் கிராம மக்களுக்கு மின்சாரம் கொடுத்தால், அதனால் அரசாங்கத்துக்கு எந்த லாபமும் இல்லை என்பதால் அவர்கள்மின் இணைப்புக் கொடுப்பதில்லை. கிராமத்தை விட்டு வந்தால் மட்டுமே பொருளாதார ரீதியில் முன்னேற முடியும்என்கிற நிலை அந்த கிராம மக்களுக்கு. ஆனால் இந்த 'ப்ளூம்பாக்ஸ்' மட்டும் இருந்தால் உலகத்தின் எந்த மூலையிலும் மின்சாரம் தயார் செய்யலாம்'' என்கிறார் ஸ்ரீதர்.

ஒரு 'ப்ளூம் பாக்ஸ்' உங்களிடம் இருந்தால் இரண்டு வீடுகளுக்குத் தேவையான மின்சாரம் கிடைத்துவிடும். இதே பாக்ஸ் இந்தியாவில் இருந்தால் நான்கு முதல் ஆறு வீடுகளுக்குத் தேவையான மின்சாரம் கிடைத்துவிடும். அமெரிக்க வீடுகளில் அதிக மின்சாரம் பயன்படுத்தப்படுவதே அங்கு வீடுகளின் எண்ணிக்கை குறையக் காரணம்.

இன்றைய தேதியில் அமெரிக்காவின் 20 பெரிய நிறுவனங்கள் ஸ்ரீதரின் தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி மின்சாரம் தயார் செய்கின்றன. கூகுள் நிறுவனம்தான் முதன் முதலாக இந்தத் தொழில்நுட்பத்தை வாங்குவதற்கான கான்ட்ராக்ட்டில் கையெழுத்திட்டது. 'ப்ளூ பாக்ஸ்' மூலம் கூகுள் உற்பத்தி செய்யும் 400 கிலோ வாட் மின்சாரமும் அதன் ஒரு பிரிவுக்கே சரியாகப் போகிறது. வால் மார்ட் நிறுவனமும்400 கிலோ வாட் மின்சாரம் தயாரிக்கும் பாக்ஸை வாங்கி இருக்கிறது. இப்போது Fedex, E bay, கோக்கா கோலா, அடோப் சிஸ்டம், சான் பிரான்சிஸ்கோ ஏர்போர்ட் போன்ற பல நிறுவனங்களும் இந்த புதிய தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி மின்சாரம் தயார் செய்கின்றன.

100 கிலோ வாட் மின்சாரம் தயார் செய்யும் ஒரு பாக்ஸின் விலை 7 முதல் 8 லட்சம் டாலர்! அட, அவ்வளவு பணம் கொடுத்து வாங்க வேண்டுமா? என நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் இந்தத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தும் E bayநிறுவனம் கடந்த ஆண்டு ஸ்ரீதரிடமிருந்து ஐந்து பாக்ஸ்களை வாங்கியது. தனக்குத் தேவையான 500 கிலோ வாட் மின்சாரத்தை இந்த பாக்ஸின் மூலமே தயார் செய்துவிடுகிறது. இந்த பாக்ஸ்களை வாங்கிய ஒன்பதே மாதத்துக்குள் 1 லட்சம் டாலர் வரை மின் கட்டணத்தை சேமித்திருக்கிறதாம் E bay.இன்னும் ஐந்து முதல் பத்து ஆண்டுகளில் அமெரிக்காவின் பல வீடுகளில் இந்த 'ப்ளூம் பாக்ஸ்' இருக்கும்.

சாதாரண மனிதர்களும் இந்த பாக்ஸை வாங்கி பயன்படுத்துகிற அளவுக்கு அதன் விலை 3,000 டாலருக்குள் இருக்கும்'' என்கிறார் ஸ்ரீதர். அந்த அளவுக்கு விலை குறையுமா என்று கேட்டால், ஒரு காலத்தில் லட்சத்தில் விற்ற கம்ப்யூட்டர் இன்று ஆயிரங்களுக்குள் கிடைக்கிறதேஎன்கிறார்கள் ஸ்ரீதரின் ஆதரவாளர்கள். ஸ்ரீதரின் இந்த தொழில்நுட்பம் எதிர்காலத்தில் நிஜமாகும் பட்சத்தில் உலகம் முழுக்க மக்கள் அந்தத் தமிழரின் பெயரை உச்சரிப்பார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

டிஸ்கி: இது எனக்கு மின்னஞ்சலில் வந்த விஷயம். இதை உங்களுடம் பகிரவே பதிவேற்றியிருக்கிறேன்.


கேபிள் சங்கர்

Tuesday, October 26, 2010

இசையெனும் “ராஜ’ வெள்ளம் - 6

இளையராஜாவின் இசைக்கு மயங்காதவர் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள். அப்படித்தான் கமல். இளையராஜாவின் பரம விசிறி. முக்கியமாய் கமல் படத்தில் வரும் ராஜாவின் பாடல்களுக்கு ஒருவிதமான முக்கியத்துவம் இருக்கவே செய்யும்.

கமலின் ஆரம்பகால படங்களிலிருந்து, ஹேராம் வரை இருவருக்குமான பிணைப்பு அவர்கள் இணைந்து உருவாக்கும் படைப்பில் தெரியும் அதில் முக்கியமானது கமலின் ராஜ பார்வை. கண் தெரியாத ஒரு இசைக் கலைஞனின் காதலை சொல்லும் படம். முழுக்க, முழுக்க இசையோடு பயணித்த படம். வழக்கமாகவே ராஜாவின் இசை கோர்வையில் வயலினும், புளூட்டும் பின்னி பெடலெடுக்கும். வயலின் கலைஞர் பற்றிய படம் பின்பு கேட்கவா வேண்டும்.

இப்படத்தில் முக்கியமாய் ஒரு ஆரம்பக் காட்சியில் பார்வையற்றோர் பள்ளியில் கமல் வயலின் வாசிப்பதை போல ஒரு காட்சி ஆரம்பிப்பதாய் ஞாபகம். அதில் ஒரு பெரிய பி.ஜிஎம். ஸ்கோர் செய்திருப்பார் இளையராஜா. அதே ஸ்கோரை படத்தின் பின்னணியிசையிலும் பயன்படுத்தியிருப்பார்.

படத்தில் வரும் முக்கிய பாடலையே பின்னணியிசை கோர்வையாய் பயன்படுத்துவதை தமிழில் அறிமுகப்படுத்தியவர் ராஜா தான் என்று ஞாபகம். ராஜபார்வையில் பாடல்களிலாகட்டும், பின்னணியிசையிலாகட்டும் ராஜா தன் முத்திரையை பதித்திருப்பார். அந்தி மழை பொழிகிறது, அழகே அழகு போன்ற பாடல்கள் இன்றளவிலும் கூட சூப்பர் ஹிட் பாடல்கள் தான்.

அந்த வயலின் பிட்
அழகே அழகு பாடல்

அந்தி மழை
மீண்டும் ராஜ வெள்ளத்தில் நீந்துவோம்..

கேபிள் சங்கர்

You can never have too much black lace?

Tuli tänään huomattua ettei minun pitäisi käydä tähän aikaan vuodesta vaatekaupoissa ollenkaan. Joka kauppa on täynnä toinen toistaan kauniimpia pitsi-,sametti- ja satiiniunelmia. Ah, en kestä. Sain todellakin taistella itseni kanssa, että en vienyt jokaista vaatekappaletta mukanani. Olen toki tuhlannut jo suurimman osan opintotuestani, joka ei ole vielä edes tullut. Hyvä minä!

Ensiksi kuitenkin kaunis Sinisterin hame, jonka ostin Grotescalta. Saadessani hameen ulos kirjekuoresta, olin varma ettei hame tulisi mahtumaan päälleni. Sinisterin koot tuppaavat vielä olemaan melkoisen pieniä. Mutta mitä vielä, hame mahtui reilusti päälleni, ei kiristä eikä purista. Hame on edestä lyhyt ja takaa pidempi. Jostain syystä pidän tuollaisista hameista paljon, mutta niitä löytää melko harvoin. Materiaaleina hameessa ovat musta sametti ja pitsi.

Samassa kirjeessä saapui luokseni myös tekoripset, jotka voitin samaisen henkilön blogissa olevasta arvonnasta. Olin enemmän kuin yllättynyt, kun kuulin asiasta. Kerrankin olen onnettaren suosiossa. 


Lähdin tänään käymään H&M:llä tarkoituksenani etsiä hiuskoriste, jonka näin eräässä naistenlehdessä. Noh hiuskoristetta ei löytynyt, mutta kaikkea muuta kylläkin. Liikaa kaikkea.

Ensinnäkin, olen jakkufriikki. Rakastan lyhyitä, tyköistuvia jakkuja. En edes muista kuinka monta erilaista jakkua minulla on, mutta kaikki niistä ovat kovassa käytössä. Useamman olen käyttänyt täysin puhki. En voinut mitenkään vastustaa mustaa pitsistä jakkua. Outoa jakussa on se, ettei siinä ole edessä minkäänlaista kiinnitystä eli sitä pidetään auki. Ajattelin, että voisin ehkäpä itse viritellä siihen jonkinlaisen kiinnityksen.


Hieman parempi kuva kankaasta

Montakohan pitsillä varustettua minihametta minulla on? En muista itsekään ja silti piti ostaa taas uusi. Pidin tästä, koska tässä on vetoketju kuminauhan sijasta vyötäröllä. Vetoketjullinen hame vain istuu huomattavasti kauniimmin. 

Täydellinen paita korsetin alle. Mustaa läpikuultavaa kangasta (hieman sifongin tapaista) ja kauluksessa mustaa satiinin tyylistä kangasta napituksella varustettuna.

Olen metsästänyt usemman syksyn ja talven mustaa neuletakkia, jossa olisi se joku ns. "juttu". En tahdo mitään tylsää ja perinteistä. Minulla on itseasiassa sellainen tavallinen perus neuletakki, jonka ostin joskus töihin. Neuletakki on hyödyllinen esim. baariin mentäessä. Baarissa kun yleensä on päällä ohut paita tai pikkuinen toppi, jotka eivät hirveästi talvella lämmitä. Kerrospukeutuminen kunniaan! Onneksi nyt löytyi vihdoin ja viimein mieluinen neuletakki - toki pitsillä varustettuna.


Ja sitten informaatiota kaikille. H&M: ltä saa pitkiä hanskoja alle kymmenellä eurolla. Itse meinasin aluksi ostaa mustat pitsiset hanskat, mutta sitten bongasin nämä samettiset yksilöt rusetilla koristettuina. Tällaisia minulla ei vielä olekaan, mutta pitsisiä ja satiinisia löytyy useammat. 

Suurimman wtf-elämyksen koin kun löysin minisilinterin H&M: ltä. Sain napattua käsiini toiseksi viimeisen kappaleen näistä punaisista. Silintereitä oli hieman isommassa koossa myös mustina. Ei tosin ollut läheskään yhtä hieno kuin tämä punainen.

Ja sitten toinen hiuskoriste: ruusu, joka toimii myös rintakoruna.

Mustat strassikorvakorut

Lopuksi hieman kosmetiikkaa. Tykkään käyttää hajuvesiä, mutta arkena ei viitsi hirveästi suihkautella 70 euron hintaisia tuoksuja. H&M:ltä löytyi huomattavasti edullisempi tuoksu arkikäyttöön. Tykkään niin paljon tuosta vanhanaikaisesta pullosta!

Lopuksi söpö huulikiilto mustassa ruusuisessa rasiassa. 

Halloween tuntuu nyt olevan joka paikassa. Jokainen kauppa pursuilee kaikkea Halloween-krääsää tai vähintäänkin näyteikkuna. Seppälästä löytyikin teemaan sopivat korvakorut. Minulla on myös seittikorvakorut olemassa ja mietinkin voisinko ne jotenkin yhdistää toisiinsa.
 Viimeisenä poikkesin Vedo Modassa, josta ostin kauniin topin. Pidän kovasti violetin ja pitsin yhdistelmästä. Violetti kuultaa todella kauniisti läpi pitsin alta. Katselin myös samasta kaupasta erästä huivia, jonka ajattelin hankkia jossain vaiheessa, koska minulla on huutava tarve paksummalle pitsihuiville. Entinen huivini nimittäin katosi viime talvena mystisesti :(

Kauppoihin jäi vaikka mitä ihanaa vielä. Ollapa miljonääri. Noh joulun jälkeen tulee taas kevät ja rumat vaatteet valtaavat kaupat. Sitten säästyy taas rahaa, kun ei ole mitään ostettavaa. Tämä pikkujouluaika ei tee kyllä millään tasolla hyvää lompakolle. 
Viikonloppuna on sitten Halloween. Oma Halloweenini menee yksin kotona, koska mies on iltavuorossa koko viikonlopun. Masentaa. Onneksi 5.11 on sitten myöhäis-Halloweenbileet, jonne suunnataan yhdessä poikaystävän kanssa. En ole sittenkään varma laitanko sen asun mitä alunperin suunnittelin. Minulla on liikaa ideoita! 
Lupaan yrittää tällä viikolla tehdä vielä postauksen viime perjantaisesta Project Pitchforkin keikasta. Tarvitsen vain Sinnan ottamat kuvat, jotta saan postauksen tehtyä. Oli muuten päheä keikka.

Mukavaa alkavaa viikkoa kaikille lukijoilleni <3 !

Monday, October 25, 2010

Tyylin ja persoonan kehitys

Viimein sain aloitettua tämän postauksen tekemisen. Minun piti tehdä tämä jo aikaisemmin, mutta nettini ei toiminut taaskaan. Olen tapellut tämän kanssa useamman päivän ja menetin hermoni niin totaalisesti, että tilasin uuden netin. On se kumma, että tänne ei saa kunnollista nettiä. Syy on helvetin antenni eli siis en asu kaapelitaloudessa. Haluan muuttaa täältä pois! Onneksi vuoden päästä muutan Helsinkiin. Sitä odotellessa. Angst.

Mutta asiaan. Mielestäni persoonan kehitys liittyy olennaisesti myös tyylin kehitykseen, ainakin itselläni. Sen takia kerron hieman molemmista, sekä merkittävistä tapahtumista elämässäni, jotka ovat vaikuttaneet ulkonäkööni. Henkilökohtaisimmat asiat jätän kuitenkin kertomatta.

Synnyin vanhempieni esikoisena vuoden kylmimpään aikaan, helmikuun 4. päivänä vuonna 1986 Kemissä. Synnytykseni ei totisesti ollut helppo. Synnyin vasta pari viikkoa lasketun ajan jälkeen ja synnytystä piti käynnistää useaan kertaan.
Syntymästäni asti minua on sanottu äitini näköiseksi ja se pitänee paikkansa. Jo vauvana minulla oli tummanruskea tukka ja isot tummat silmät, jotka keräsivät kehuja joka paikassa.

 Äitini ja minun 1-vuotis kuvat (Äiti 1961 ja minä 1987)

Jo lapsena rakastin kaikenlaisia röyhelömekkoja, koruja, meikkejä ja erityisesti juhlakenkiä. Siskoni taas kulki verkkareissa kädet taskussa, lippalakki päässä ja lyhyessä tukassa. Itse sanoin pienenä kasvattavani yhtä pitkät hiukset kuin Rosalindalla. Rosalindaan olin törmännyt jossain sadussa ja hänellä oli niin pitkä tukka että se ylsi korkeasta tornista maahan saakka. Tämä satu taidetaan tuntea paremmin nimellä Tähkäpää(?). En tiedä mistä kiinnostua ulkonäköön ja vaatteisiin on syntynyt, mutta jo lapsesta asti olen ollut hyvin tarkka ulkoisesta olemuksestani. Kiinnostus koruihin on syntynyt edesmennen ukkini ansiosta, joka oli ammatiltaan kello-ja kultaseppä. Hänellä oli tapana ostella suvun naispuolisille aina koruja lahjaksi, joten siitä omakin innostukseni kaikkea kiiltävää kohtaan on saanut alkunsa.
Koska kaikki tyttömäinen kiinnosti minua, halusin myös harrastaa balettia ja harrastinkin sitä 6 vuotta. Tutu oli jo lapsena kova juttu ;)

Kyllä nyt hymyilyttää, kun on bling bling joka paikassa.

Jouluaattona 1987

jotkut asiat eivät muutu...


Kuka vielä väittää ettei 80-luvulla oltu tyylikkäitä? :D

Sitten siirrytään koulumaailmaan. Viihdyin koulussa hyvin, sain paljon kavereita ja pärjäsin erityisen hyvin taideaineissa. Musiikki ja kuvataide olivat lempiaineitani ja sain todistukseen erityisiä kehuja opettajalta juuri näistä aineista. Lapsena soitin myös pianoa ja trumpettia, harrastin edelleen balettia ja luin paljon kirjoja. Opettaja veikkasi minusta isona kirjailijaa ja yksi haaveistani onkin kirjoittaa kirja sairaudestani ja sen kanssa elämisestä. Aion toteuttaa haaveeni vielä jonain päivänä.

Ekaluokkalaisen lempiväri oli vaaleanpunainen

Ala-aste meni omalla painollaan. Tuli kokeiltua kaikki 90-luvun villitykset: tuttikorut, napapaidat, Spice Girls - kengät, glittermeikit jne. Oi niitä aikoja. Onneksi näistä tyylirikoksista ei ole todistusaineistoa.

Ensimmäisen lävistykseni (nenän sivu) hankin muutama viikko ennen yläasteen alkua.

Yläaste oli itselleni hyvin vaikeaa aikaa. Sairastuin yläasteen alussa masennukseen jäätyäni kaveriporukoiden ulkopuolelle. Kaikki entiset kaverini saivat uudet jengit, missä liikkuivat, mutta minä en tuntunut sopivan minnekään. Tunsin itseni ulkopuoliseksi ja yksinäiseksi. Kokeilin kaikkia erilaisia tyylejä, mutta mikään ei jäänyt pidemmäksi aikaa.

Koska minulla ei ollut juurikaan kavereita, ei minua myöskään kutsuttu mihinkään, eikä yksikään poika ollut kiinnostunut minusta. Se oli teinitytön kehittyvälle itsetunnolle kova kolaus. Aloin vihata itseäni ja omaa ulkomuotoani. Muistan kuinka toivoin olevani kuka tahansa muu paitsi minä. Kuvia minusta ei saanut ottaa, enkä muutenkaan halunnut olla esillä. Viihdyin parhaiten omissa oloissani piirtäen, maalaten ja kirjoja lukien. Päiväkirjan kirjoittaminen oli minulle oikea henkireikä ja minulla on edelleen jokainen päiväkirjani tallessa.

Suurin muutos ulkoisessa olemuksessani tapahtui, kun eräänä iltana keväällä 2000 kuulin radiosta metallibändien kappaleita. Kuuntelin kappaleiden sanoja ja huomasin niiden kuvastavan hyvin ajatusmaailmaani. Siitä hetkestä lähtien alkoi täydellinen muodonmuutokseni. Saman vuoden kesällä tukkani väri vaihtui punertavanruskeasta mustaan, vaaleat meikit lensivät roskiin ja vaatekaappini koki täydellisen muutoksen.

Muistan kun eräs poika kysyi minulta koulussa olenko gootti. Ihmettelin pojan kommenttia ja kysyin mitä gootti tarkoittaa. Poika totesi "se on juuri kuin sinä!". Silloin minä kuulin ensimmäisen kerran gooteista, mutta onneksi netti tarjosi enemmän tietoa kuvilla höystettynä. Ja tuolla tiellä ollaan edelleen, eikä paluuta entiseen ole.

Kesä 2000. Olin ollut paljon ulkona ja saanut kerrankin vähän väriä muuten kalpeaan ihooni. Tämä kuva on muutoksen alkuvaiheilta.

Koska tuolloin ei ollut juurikaan nettikauppoja, saati että goottivaatteita olisi myyty missään päin Lappia, jouduin tekemään vaatteet itse ja etsimään kirppareilta. Opettelin itse ompelemaan kantapään kautta ja kirppareilta tein paljon hyviäkin löytöjä. Onneksi välillä pääsin käymään Oulussa, missä oli huomattavasti enemmän valikoimaa kaiken suhteen. Sieltä hankin myös lähes kaikki koruni ja kenkäni tuohon aikaan. Ainakin se kehitti luovuutta, kun vaatteita oli vaikea saada. Ja sainpahan yläasteen päättötodistukseen 10 käsitöistä. Ei mennyt täysin hukkaan kaikki se ponnistelu vaatteiden eteen.

8. luokan luokkakuva.

8. luokalla sain elämäni ensimmäiset silmälasit. Voitte uskoa, että en ollut asiasta riemuissani. Ei riittänyt, että itsetuntoni oli muutenkin täysi nolla, kiusaajat saivat taas yhden syyn lisää haukkua. Piilotin itseni yhä enemmän suurin bändipaitoihin, koska olin omasta mielestäni vastenmielinen läski. Vertailin itseäni jatkuvasti muihin ja uskoin kaiken pahan mitä ihmiset puhuivat. 9. luokalle mentäessä aloin pukeutua lähes päivittäin hameeseen, koska ajattelin sen peittävän läskini paremmin. Kehonkuvani oli totisesti pielessä, painoin tuolloin korkeintaan 55kg. Satuin vain olemaan muita tyttöjä kurvikkaampi.

Kesällä 2001 pääsin käymään Helsingissä ja elämäni ensimmäistä kertaa Morticiassa. Voi sitä lappilaistytön ihmetystä ja ihailua. Olin kuin taivaassa. Morticia oli tuohon aikaan ainoa goottivaatteita myyvä liike ja hinnat olivat sen mukaiset. Äiti kuitenkin heltyi ostamaan minulle yhden paidan ja siitä tuli heti lempivaatteeni.

Teinigootti henkeen ja vereen :D

 Ah teinikänni ja muovinen skumppalasi

9.luokan syksyllä kuitenkin tapahtui jotain täysin ennenkuulumatonta. Kyllä, minä sain poikaystävän. Siis minä? Minä, omasta mielestäni maailman rumin, lihavin ja vastenmielisin naispuolinen olento sain poikaystävän. Tapasin hänet vanhassa kunnon Kissin chatissa, joka oli internetin suosituin kohtauspaikka tuohon aikaan. Vaikka mies asui toisella puolella Suomea, hän tuli luokseni hyvin pian tutustumisemme jälkeen. Se suhde oli sellaista balsamia haavoilleni ja nosti itsetuntoni täysin uudelle tasolle. Olen ikuisesti kiitollinen tälle ihmiselle siitä, miten hyvin hän kohteli minua ja jaksoi aina kannustaa minua eteenpäin.
Hain myös jatko-opiskelupaikkaa samasta kaupungista missä poikaystäväni asui ja kuin ihmeen kaupalla pääsin. Niinpä muutin 16-vuotiaana pois kotoa, yli 500km päähän vanhemmistani. Jätin kaiken entisen taakseni ja päätin aloittaa elämäni täysin alusta.

Jouluaattona 2002

17-vuotiaana

Halloween 2003. Rumat tekohiukset. Tämä kuva todistaa, ettei sininen väri vain sovi minulle.

Lukio sujui omalla painollaan ja viihdyin koulussa ihan hyvin, vaikka tunsin itseni sielläkin ulkopuoliseksi. Sain kuitenkin ystäviä, enkä tuntenut itseäni enää yksinäiseksi ja masennuksenikin helpotti. Vuonna 2004 saavutin viimein täysi-ikäisyyden ja pääsin baareihin. Vaikka seurustelin edelleen mieheni kanssa, huomasin että monet miehet flirttailivat minulle baareissa. Olin täysin hämmentynyt asiasta, koska en ollut tottunut siihen, että miehet lähestyisivät minua. Aloin tarkastella itseäni uudessa valossa. Ehkä en ollutkaan niin vastenmielinen läski kuin kiusaajat olivat antaneet ymmärtää. Ehkä olinkin ihan nätti tyttö, jolla oli kurvikas vartalo. Tämä on toinen merkittävä vaihe tyylini kehityksessä.

Itsetuntoni lähti todelliseen nousuun vasta tässä vaiheessa. Aloin ostella seksikkäitä alusvaatteita, lyhyempiä hameita, kauniita sukkahousuja ja entistä naisellisempia vaatteita. Päätin, että en enää peittelisi itseäni.

18-vuotiaana

Tässä vaiheessa tyylini alkaa olla lähellä sitä, mitä se on tänäkin päivänä. Vasta itsetuntoni noustua, uskalsin olla sitä, mitä todella halusin olla. En välittänyt mitä muut vaatteistani ajattelivat, mutta koitin peittää itseäni liian isoilla vaatteilla, enkä uskaltanut olla tarpeeksi naisellinen.

Ehkä muutokseni takia kolmen vuoden pituinen parisuhteeni päättyi eroon. Olin muuttunut ihmisenä niin paljon, että kai klassisesti kasvoimme erilleen. Halusin vielä kokea asioita. Olin liian nuori sitoutumaan.

19-vuotiaana

Ylioppilaaksi kirjoitin Savonlinnan Taidelukiosta vuonna 2005. Puvun olin ostanut eräästä turkulaisesta juhlavaateliikkeestä. Yläosa oli punainen samettikorsetti muoviluilla ja alaosa musta satiinihame. Lisäksi mustat satiinihanskat

Lukion jälkeen pakkasin jälleen tavarani ja muutin Savonlinnasta Turkuun uuden poikaystäväni kanssa. Elämä Turussa ei ollut kuitenkaan sellaista kuin kuvittelin. Huomasin taas olevani yksinäinen ja aloin masentua. Syksyllä sain viimein työpaikan ja aloitin kolmivuorotyön. Suhdekin loppui omia aikojaan ja aloin etsiä omaa asuntoa. Parikymppisenä olin ensimmäistä kertaa sinkku ja asuin täysin yksin. Rankka vuorotyö ja villi sinkkuelämä vaativat veronsa, se näkyi ulkonäössä. Ruokaa söin kun ehdin ja epäterveellistä se tietysti oli.

Lumous 2006

Häpeän nykyään sitä miten pahaan kuntoon annoin itseni päästä. Elämäni oli kuitenkin tuohon aikaan hyvin sekaisin, enkä tiennyt mitä tulevaisuudelta toivoin tai odotin. En halunnut edes ajatella tulevaisuutta, mutta tiesin että halusin Turusta pois. Se paikka ei ollut minua varten, mutta silti asuin siellä lähes 3 vuotta.

Kevät 2007(?)

Juhannus 2007, Västerås, Sweden


Lumous 2007


Syksyllä hankin itselleni toisen lävistyksen, labretin.

Alkuvuodesta 2008 innostuin värjäämään otsatukkani violetiksi. Vaikka otsatukkani ei täysin violetti ollutkaan, pidin tukastani hyvin paljon.

Alkukesästä 2008 muutin viimein pois Turusta tänne Espooseen. Espoossa aloin käydä enemmän goottiklubeilla ja ostella uusia goottivaatteita, koska täällä siihen oli paras mahdollisuus.

Halloween 2008

 Joulukuussa 2008 laitoin itselleni punaiset hiuslisäkkeet, joista tykkäsin todella paljon. Nämä ovat ehkä suosikkihiukseni kaikista, mitä minulla on ollut. Harkitsen, että laittaisin nämä takaisin jossain vaiheessa. Vuoden lopussa aloitin myös säännöllisen liikunnan monen vuoden tauon jälkeen ja se jos joku teki hyvää sekä sisäisesti, että ulkoisesti. Liikunta on siitä lähtien ollut säännöllistä ja olen oppinut nauttimaan siitä.


Keväällä 2009 hiuksissa oli taas violettia, tällä kertaa aitohiusraitojen muodossa. Raidat oli kiinnitetty teippi- ja liimakiinnityksellä. Tykkäsin näistäkin, mutta ne olivat hieman liian lyhyet omaan tukkaani. Tarpeeksi pitkää hiusta on tosin vaikea löytää.

Bloggaamisen aloitin lokakuussa 2009 eli siitä lähtien olettekin nähneet kuvia tyylistäni, mutta pistän tänne silti muutamia tältäkin vuodelta.

Helmikuussa 2010 täytin 24 vuotta ja sitä juhlittiin suuren ystäväjoukon kanssa. Otsatukka oli vaihtanut väriään punaiseksi.

Keväällä 2010 otin kolmannen lävistykseni madonnan.

Ja kuva nykyhetkestä tai melkein ainakin, eli viime perjantailta.

Kuten huomaatte tyylini ei ole juuri muuttunut viimeisen viiden vuoden aikana. Olen myös rauhoittunut hyvin paljon villeistä sinkkuajoistani. Iän myötä tullut itsevarmuus on tuonut myös tyyliin varmuutta ja pysyvyyttä. Enää ei tule sorruttua pahoihin ylilyönteihin, eikä tarvitse miettiä mitä muut ajattelevat ulkonäöstäsi.
Entä tulevaisuudessa? Olenko gootti vielä vanhainkodissakin? Aika näyttää eikä tulevaisuudesta voi koskaan tietää. Uskon, että lapsien myötä tyylini tulee muuttumaan pelkistetymmäksi, mutta mitään tuulipukumammaa minusta ei tule ikinä. Sen voin luvata. Uskon, että naisellisuus tulee aina olemaan osa tyyliäni, kuten hameet ja korkokengät. Hiusväri on myös asia, joka tuskin tulee muuttumaan. Musta on väri, joka sopii minulle parhaiten, koska se on hyvin lähellä luonnollista hiustenväriäni.

En osaa kuvitella itseäni missään muussa tyylissä. Olen ollut gootti yli 10 vuotta elämästäni ja se on niin suuri osa identiteettiäni, että siitä on vaikea luopua. Onneksi minun ei tarvitsekaan :)

Followers

Loading...

Blog Archive